Skip to main content

મારું પહેલું બાળક , ના બાળકો - મારી પહેલી batch : 02cps [including 03cps -diploma વાળા ]


"maa'm we could attend the whole paper with options! "

સાંભળી ને હું ખુબ જ ખુશ થઇ! [આમ પણ વખાણ સાંભળવા કોને ના ગમે? સાચું કહો તો!] , કાલે હું જે વિષય ભણાવતી "Language Processor [Compiler Design]" તેની પરીક્ષા હતી, અને હું ખુશ હતી કે મારા વિદ્યાર્થી ઓ નું પેપર સારું ગયું. એક સંતોષ હતો કે મારી મહેનત ફળી!

અને એ સાથે મને યાદ આવી ગયું કઈ ખાસ... કોઈ ખાસ... કોણ?

મારું પહેલું બાળક , ના બાળકો - મારી પહેલી batch : 02cps [including 03cps -diploma વાળા ]
મારી કારકિર્દી એક લેકચરર તરીકે મેં શરુ કરી A.D.Patel Institute of Technology , New Vidhyanagar થી.. હજુ તો મને B.E. પૂરું કાર્ય ને ૬ મહિના માંડ થયા ત્યાં હું બની ગઈ મેડમ!

ત્યારે હું હતી ભૂમિકા દેસાઈ. દેખાવ પણ એક વિદ્યાર્થી જેવો જ! અને પાછો કોલેજ માં લેકચરર ને કોઈ ખાસ ડ્રેસ નહિ એટલે વિદ્યાર્થી અને મેડમ /સર ઓળખવા બહુ અઘરા! [ મને યાદ છે મેં નવી જોબ શરુ કરી ત્યારે, કોલેજ માં ખુબ ઓછા સ્ટાફ મેમ્બર્સ મને ઓળખાતા , એક દિવસ એક વિદ્યાર્થી ઓ નું ટોળું બંક મારી ને ભાગી રહ્યું હતું , અને હું મારી લેબ પૂરી થતા સ્ટાફ રૂમ માં પછી જઈ રહી હતી. અમારા પ્રિન્સિપાલે એ ટોળા ની સાથે મને પણ વિદ્યાર્થી સમજી ને ખખડાવી દીધી હતી! ]

જીવન માં પહેલવહેલું બધું જ બૌ ખાસ હોય! પહેલો પ્રેમ, પહેલું બાળક, પહેલી જોબ [પહેલા લગન ના કેવાય! -ઈ એક જ હોય, પહેલા ને છેલ્લા, ગમે કે ના ગમે!] ... મારી કારકિર્દી ની શરૂઆત માં જ મને જે પહેલો ક્લાસ ભણાવા આપવામાં આવ્યો, એ મારા જીવન સાથે ખુબ ખાસ રીતે જોડાઈ ગયો. 02cps તરીકે ઓળખાતી આ બેચ માં મેં પ્રથમ subject ભણાવ્યો "numerical methods " , આ પછી તો મેં ૩ વર્ષ સતત એમના ક્લાસ માં ભણાવ્યું , દરેક સેમિસ્ટર માં એક સબ્જેક્ટ તેમના ક્લાસ માં તો લેવાનો જ!
એક ખાસ લગાવ થઇ ગયો ત્યારથી મને એ વિદ્યાર્થી ઓ માટે.. આજે તો એ બધા ખુબ સારી સારી જગાએ કારકિર્દી બનાવી ને સેટ થઇ ગયા છે , છતાં હું બને ત્યાં સુધી દરેક ના સંપર્ક માં રહેવા બનતો પ્રયાસ કરું છું! જેમ પોતાના બાળક માટે થાય એવી ખુશી મને તેમની પ્રગતિ જોઇને કે એમના સગાઇ-લગન ના સમાચાર સાંભળી ને થાય છે!

કારણ બૌ સરળ છે, કેમકે હું ગણું છું એમને મારું પહેલું બાળક ! [૬૦ વિદ્યાર્થીઓ !]
અને વિદ્યાર્થી ઓ પણ એટલાજ પ્રેમાળ, સરળ, હોશિયાર, તોફાની...... એક લાંબુ વિશેષણો નું લીસ્ટ અહી હું લખી શકું છું! ટૂંક માં ભણવા , તોફાન કરવા કે કઈ પણ આયોજન કરવા બધા માં નંબર-૧ !

મેં જયારે તેમના ક્લાસ માં પ્રથમ લેકચર લીધો, મને જરાય અસહ્જીક ના લાગ્યું, એમનો વર્તાવ , હુંફ અને પ્રેમ મને પ્રથમ દિવસ થી એક પોતાના પણા ની લાગણી કરાવતો! હું એમને ભણાવતી ત્યારે દરેક વિષય પ્રથમ વખત જ લેતી હતી , આથી મારે પણ ખુબ મહેનત કરવી પડતી, અને ઘણી વાર ઘણા સંદર્ભ માં હું સારું ના પણ શીખવાડી શકાતી . છતાં પણ વિદ્યાર્થીઓ તરફથી સરખો જ આદર અને પ્રેમ મળતો. મારી ઘણી ભૂલો કે ગેરસમજો [વિષયલક્ષી ] ખુબ જ નમ્રતા અને સરળતા થી મને મારા વિદ્યાર્થીઓ એ સમજાવી છે! એમની સાથે ના એ ૩ વર્ષો મારી જિંદગી માં ખુબ ખાસ છે , અને જાણ્યે અજાણ્યે કાયમ મારા નવા વિદ્યાર્થીઓ ને હું એમનું ઉદાહરણ આપી બેસું છું કે સરખામણી કરી દઉં છું!

આજે મને એક લેકચર તરીકે ૫ વર્ષ થયા , મને મારા વિષય માં સારું એવું જ્ઞાન છે. અને નવું શીખતી પણ રહું છું પણ જે શીખવાનું એમની પાસે મળ્યું એ હમેશા મારી સાથે રહેશે! આજે હું ઘણા નવા-નવા વિદ્યાર્થી ઓ ને ભણાવું છું પણ જે લાગણી , હુંફ અને સમજણ તેમની સાથે વર્તાતી હતી તે હવે શક્ય નથી!


ખુબ યાદ ક
રું છું બધા ને... કોઈ એક કે બે હોય તો નામ દઈ વાત કરાય પણ પુરા ૬૦ વિદ્યાર્થીઓ અને એ પણ બધા એક એક ને ચઢે એવા , એટલે એમના વિષે વ્યક્તિગત લખવા બેસું તો અહી જગા પણ ઓછી પડે..

આજે બધા પોતપોતાની લાઇફ માં વ્યસ્ત અને સુખી છે! હું ખુશ છું ! છતાં ખુબ યાદ કરું છું સૌને અને એમની સાથે માણેલી યાદો ને!
મારા શુભાષીસ સૌને !


Comments

ma'am we all miss u too...!!
you are The Best ma'am for us...!!
Aakanksha said…
This remind me my 1st 'batch'. Though they were kids (in real sense),they were smarter than I was at that age...
Bhumika said…
yeah... AK
my first batch -02cps were also smarter then me, but never did any show off !
Jigs said…
frankly speaking, while i was reading this wonderful words i just lost in those years we spent in ADIT with wet eyes. I really enjoyed a lot in those 4 years. I learned a lot from you and all the classmates. Thanks to all from 02batch and bhumika mam for being a part of my life.
Swati Borsaniya said…
aha.......mane pan mara teachers yad aavi gaya!!! jemne mane hammesha aagad vadhva mate prerna aapeli 6....!!!
sanghanidivyesh said…
Hi,

Very Intersting Post...

Keep it....




Divyesh

http://www.krutarth.com

http://guj.krutarth.com

http://eng.krutarth.com

http://dreams.krutarth.com

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…