Skip to main content

ભૂમિકા :: ખોવાઈ છે ! તમને મળી ?

હું એટલે લાગણી, પ્રેમ, વેદના, સંવેદના ...
[હતી...હવે આ શબ્દો ના અર્થ થી પણ જોજન દૂર છું! ]
ના રે...
આ મારા નામ ની ચર્ચા નથી કરતી...

આજે બહુ વખતે હું મારી જાત સાથે વાત કરું છું, અને પ્રયત્ન કરું છું શોધવાનો એ ભૂમિકા ને જેને સમય , કારકિર્દી, ભોતિક સુખ અને સંબંધો ની જટિલતા માં ક્યાંક ખોઈ ચુકી છું!!!

શોધું છું મારી ઓળખાણ.. [જે મેં લખી છે પહેલી લાઈન માં.. ]અને દુખ અનુભવું છે જયારે,જ્યારે મને મળે છે એક લગભગ સંવેદના શૂન્ય થવા મથતી , લાગણી ઓ થી ભાગતી અને સ્વાર્થ ને મહત્વ આપતી ભૂમિકા...અંદરથી મને દુખ છે મારી ઓળખ ગુમાવ્યાનું , પણ મને અંદરખાને જાણ છે અને સંતોષ છે કે આજની દુનિયા માં ટકી રહેવા હવે હું સક્ષમ છું!

છતાં આજે હું વિચારું છું , શું હું ખુશ છું મારા માં આવેલા આ પરિવર્તન થી .... કે મેં મેળવેલી આ નવી લાયકાતો થી? અને મને જવાબ મળે છે ... ના...

"split personality" - આપડે બધા જાણ્યે જાણ્યે આ ભાગદોડ ભરી દુનિયા માં આ રોગ થી પીડાયીએ છે. શા માટે? જવાબ બહુ જ સરળ છે , પોતાની જાત સાથે ની પ્રમાણિકતા આપડી ચિંતા નથી! સૌ ને ચિંતા છે બીજા ની , બીજા શું કહેશે તેની! સ્પર્ધા માં સાચી - ખોટી રીતે ટકી રહેવાની! માત્ર પ્રગતિ કરવાની [કોઈ પણ ભોગે!] ...

આજે સંબંધો આપડે આપડી સગવડ ના બનાવ્યા છે! જયારે,જ્યારે નિભાવાય , સરસ .. અને ના નિભાવાય તો છાપેલા કાટલાં જેવા બહાના તૈયાર ! લક્ષ્મી ની આરાધના માં આપડે એટલા વ્યસ્ત છે કે બધા સંબંધો, લાગણી અને પ્રસંગો ને જોખી-તોલી ને નિભાવી એ છે.. સાચું નથી લાગતું ?

ચાલો જાત સાથે પ્રમાણિક થઇ મારા જ કેટલાક અસંવેદનશીલ-સ્વાર્થી પાસા ઓ રજુ કરું!

મારા માં - બાપ , મારા પ્રથમ ભગવાન... હું જયારે,જ્યારે માણસ માં હતી... [જયારે,જ્યારે હું લાગણી ઓ થી લીલીછમ હતી!, જો કે અત્યારે તો તો હું છું એક machine - સમય પર , સમય પ્રમાણે કામ કરતુ! ] ત્યારે મારા માતા-પિતા એ મારા માટે આપેલા બલિદાનો ની કદર કરતી. . [જે ને હવે હું એમની જવાબદારી માં ખપાવું છું! ] , મારા સપના ઓ માં એમના ક્ષેમ કુશળ અને સુખ નું મહત્વનું સ્થાન હતું![ આજે સપના ઓ માં ભૌતિક સુખો નું લીસ્ટ છે!] ...મારા માતા-પિતા જ મારું સર્વસ્વ હતા... [આજે મારા કુટુંબ માં માત્ર હું+મારા પતિ+ મારી પુત્રી ની ગણતરી કરતા મારા મન ને સહેજે ઉચાટ નથી થતો.. શું પુત્રી ને જન્મ સાથે આપડે આ માનસિકતા નથી આપતા? ]..... પહેલા માં-પિતા ને સહેજ જેટલી બીમારી માં મારી આંખો શ્રાવણ-ભાદરવો વરસાવી દેતી...[અને આજે એમની બીમારી ના સમાચાર સંભાળતા હું મારી પેન્ડીંગ લીવ ની ગણતરી મારું છું! , મોબાઈલ થી વાત કરી, સમાચાર જાણી, સલાહ - સૂચનો આપી, ફરજ પૂરી કર્યાનો સંતોષ માનું છું! ]

મારા મિત્રો , જેમને હું મારો જીવ ગણું છું ... [ કે એવો દેખાડો કરું છું? -- આ પ્રશ્ન હું મારી જાત ને પૂછું છું!] એમના માટે તો હું બહુ જ સ્થિતિ-સ્થાપક... "તું તો સમજે છે મને.. તને તો ખબર મારે કેટલું કામ હોય! તને તો બધી ખબર મારી priorities!" .. આટલા dialog અને મારા બધા ગુના માફ! [કેમ? હું પૂછું છું મારી જાતને? મિત્રો મને પ્રેમ કરે છે એટલે નિભાવી જાણે છે અને હું પણ સમજાવી દઉં છું - મિત્રો ને અને મારા મન ને !] મારા ખાસ મિત્રો ના જીવન ના ખાસ પ્રસંગો માં પણ હું રહું ગેરહાજર... એ ભલે હેના ના લગન હોય કે માધવી નું US જવું કે પછી હોય pins ની સગાઇ..... .. હું બનું છું practical અને લઉં છું નિર્ણય મારી priority પ્રમાણે...

પણ જે ભૂમિકા ને હું ઓળખું છું તે આવી ક્યારે ય ના હતી... તો આજે કેમ આમ? કદાચ જવાબ હું જાણું છું!

મારી priority જ્યાં હું , મારા મિત્રો અને મારા શોખ કે ઇચ્છાઓ આવે છે છેલ્લા ક્રમે... મારી જવાબદારી છે મારા કુટુંબ ને સાચવવાની , મારી સામાજિક ફરજ પૂરી કરવાની , મારા કુટુંબ ના સપના પુરા કરવાના , મારી દરેક ભૂમિકા [ [પુત્ર વધુ, પત્ની, માં, ભાભી, કાકી,અધ્યાપક ,બહેન, પુત્રી,મિત્ર .....લીસ્ટ ક્રમ પ્રમાણે priority સમજવી! અને લીસ્ટ બહુ લાંબુ છે! ] શ્રેષ્ઠ રીતે પૂરી કરવી !... અને એમાં જો સમય બચે તો એ મારો!

કદાચ આ એક નવું બહાનું છે - મારું , મારી જાતને સમજાવાનું ! !


ભૂમિકા : લાગણી, પ્રેમ, વેદના, સંવેદના વાળી... જો જાણ્યે-અજ્ણ્યે મળે તમને ક્યાંક, તો કહેજો હું એને શોધું છું!

Comments

Rinku said…
Oh Mam..Your every blog makes me crying....Fulll of emotional,love nd all.....hats off to u mam.....

Very True..
Bhumika said…
thanx dear...


this is just what i m crying for myself!
i feel i am lost!

but i cant help myself!
તમે ત્યાં જ છો બીજે ક્યાય નથી ગયા. તેની સૌથી મોટી સાબીતી તમારા જ શબ્દો છે. શું આવા શબ્દો લાગણીહીન, પ્રેમવિહીન, અસંવેદનશીલ વ્યક્તિ લખી શકે ?
Minal said…
When you realized 'this' about yourself that means you are 'there'. you aren't lost yourself. :)

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…