Skip to main content

હું નાસ્તિક નથી!ભક્તિ કરવાની મારી જુદી રીત છે!


"સત્યનારાયણ દેવ ની કથા "
આ રવિવાર ખાસ હતો.. કેમકે રોજીંદી સાફસફાઈ, ખરીદી, ઘરકામ અને બપોરની ઊંઘ સિવાય એક ધાર્મિક કાર્ય રાખ્યું હતું ઘેર! શ્રાવણ મહિનો એટલે ભક્તિભાવ નો મહિનો... [ભક્તિ એટલે કોઈ છોકરી નું નામ ના સમજતા !] અને અમારા કુટુંબ માં બધા કરતા જરા ઊંધું છે! મારા પતિદેવ બૌ જ ધાર્મિક ! સવાર ના મંદિરે દર્શન કાર્ય વિના મુખ માં અનાજ નો દાનો ભૂલ માં પણ ના જાય! ઘેર પણ સમયસર સેવા [પૂજા] કરે અને હનુમાનજી ના પાઠ પણ નિત્ય કરે.. ભગવાન ના દરેક કામ માં એકદમ તૈયાર એ પણ દિલ થી!

પણ મારું જરા ઊંધું ! મને ભગવાન ના દર્શન કરવા બૌ ગમે, પણ કોઈ નિયમ ના ગમે! મારું માનવું એવું કે ભગવાન ને દિલ થી માનીએ અને દિવસભર સારા કામ કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ એ પણ ઈશ્વર ની ભક્તિ જ છે! હું યમુનાષ્ટક ના પાઠ રોજ કરું, પણ મંદિરે રોજ જવાનો નિયમ પાળી નથી સકતી .. કદાચ મારી આળસ કે પછી મારી જીદ મારી રીતે ભક્તિ કરવાની!

કાલે કેયુર ની ઈચ્છા પ્રમાણે ઘેર સત્યનારાયણ ભગવાન ની કથા રાખી હતી! સ્નેહી-મિત્રો ને બોલાવ્યા હતા. ઘણી મઝા આવી. ઘણું નવું જાણવા-શીખવા મળ્યું! કથા કરવા આવેલા ગોર મહારાજ વિસ્તારથી કથા એના મર્મ સાથે સમજાવતા હતા એટલે મને પણ રસ જાગ્યો! નહીતો ૧ કલાક માં કથા પતાવવા ઝટપટ "એક હતો સાધુ વાણીયો... અને સૌ સારા વાના થયા " કરી પાડતા જ્ઞાની ઓ ની કથા માં મને તો બૌ ઊંઘ આવે!

કાલે મને કેટલી રસપ્રદ વાતો જાણવા મળી, જે અહી જાણવું છું ... કદાચ તમને પણ જાની ને મારી જેમ જ આશ્ચર્ય થશે અને મઝા પણ આવશે!

-- પહેલા તો કથા શરુ થતા જ ખબર પડી કે સૌભાગ્યવતી સ્ત્રી એ કથા માં બેસતી વખતે હાથ અડવા [કોરા] ના રાખવા! અને બંને હાથ માં બંગડી પહેરવી! [ મેં સ્ટાઈલ માં માત્ર એક કડું પહેર્યું હતું , ડ્રેસ ને મેચિંગ! ]
--પહેલી વિધિ માં મને મંત્રોચાર સાથે કેયુર ની એક પ્રદક્ષિણા કરાવી... અને સમજાવ્યું કે શાસ્ત્ર કહે છે કે જે નારી તારાસ્નાન [ એટલે સવારે ૪ વાગે જયારે,જ્યારે તારા હોય ત્યારનું] કરી ઘરનું કામકાજ પતાવી, પોતાના પતિ ની એક પ્રદક્ષિણા કરે છે , તેના પતિ ની ઉંમર માં એક "ઘડી" વધે છે! [જોકે તારાસ્નાન કરવું થોડું અઘરું!]
--મહારાજે જણાવ્યું કે દત્તબાવની ગાવાથી ચાર [૪] વેદો નું પુણ્ય મળે છે!
--એ પણ જ્ઞાન વધ્યું કે તુલસીજી ભગવાન શંકર ના પુત્રી અને ગણપતિજી ના બહેન થાય! અને તેથીજ હમેશા ગણેશજી ની પૂજા પતાવી ને જ પ્રસાદ માં તુલસી રખાય!
--ભારતીય સંસ્કૃતિ કેટલી મહાન છે તે નું જ્ઞાન મળ્યું!

અને સમજાયું કે ઘણી વાર ધાર્મિક વાતો માં પણ બૌ મઝા આવે!
પણ છતાં એક પ્રશ્ન મન માં રહી ગયો... મહારાજે જણાવ્યું કે "બધા દેવી-દેવતા મંત્ર વડે સાધ્ય છે!" અને મને નવાઈ થઇ... ભક્તિ માત્ર મંત્ર , સ્તુતિ, ભજન વડે જ થાય? સાચા દિલથી માત્ર ભગવાન નું ધ્યાન કરવું અને સારા કામ કરવા, બીજા ને ક્યારેય દુખ પહોંચે એવું કામ ના કરવું એ ભક્તિ નથી?

એક કથા કરાવા થતો ખર્ચો ગણી ને એ પણ વિચાર આવ્યો કે એક ગરીબ કે મધ્યમવર્ગ નો માણસ કથા કેમ કરી ને કરાવે? ભક્તિ તો મન થી કરે પણ કથા કરવા નો ખર્ચો કેમ કરી ને પહોંચી વડે? તો પછી એ ભગવાન ને કેમ કરી ને રીઝવી સકે? કઈ રીતે ભગવાન ની કૃપા દ્રષ્ટિ મેળવી સકે?

મારી પાસે જવાબ નથી!
હું નાસ્તિક નથી! છતાં હું મારી રીતે, મારી માત્રા માં કૈક જુદી રીતે આસ્તિક છું! મારી આસ્થા માત્ર ભગવાન માં જ છે! ભક્તિ કરવાની મારી જુદી રીત છે!

Comments

Rinku said…
wow thanks mam aaje mane pan navi navi waato khabar padi thanks to u ...
bolo shri satyanarayan dev ki Jay...
Minal said…
હું નાસ્તિક નથી!ભક્તિ કરવાની મારી જુદી રીત છે!
-----------------------------------
સ્ત્રીઓ પાસે થી સમાજ એક જ રીત થી ટેવાયેલો છે, કટ્ટર ધાર્મિકતા મતલબ ક્રિયા કાંડ થી ભરપુર. જેનો અમલ દરેક માટે સાહજિક નથી ભગવાન માં આસ્થા છતાં.
હું માનું છું કે જ્યાં સુધી તમે કોઈ નું દિલ નાં દુભાવો , માણસ પ્રત્યે પ્રેમ- કરુણા ની લાગણી અને સારા કર્મો કરો ત્યાં સુધી ક્રિયા કાંડ નાં કરવા છતાં તમે ' નાસ્તિક' નથી. મન માં પ્રભુ છે એજ શું કાફી નથી?

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…