હું નાસ્તિક નથી!ભક્તિ કરવાની મારી જુદી રીત છે!

"સત્યનારાયણ દેવ ની કથા "
આ રવિવાર ખાસ હતો.. કેમકે રોજીંદી સાફસફાઈ, ખરીદી, ઘરકામ અને બપોરની ઊંઘ સિવાય એક ધાર્મિક કાર્ય રાખ્યું હતું ઘેર! શ્રાવણ મહિનો એટલે ભક્તિભાવ નો મહિનો... [ભક્તિ એટલે કોઈ છોકરી નું નામ ના સમજતા !] અને અમારા કુટુંબ માં બધા કરતા જરા ઊંધું છે! મારા પતિદેવ બૌ જ ધાર્મિક ! સવાર ના મંદિરે દર્શન કાર્ય વિના મુખ માં અનાજ નો દાનો ભૂલ માં પણ ના જાય! ઘેર પણ સમયસર સેવા [પૂજા] કરે અને હનુમાનજી ના પાઠ પણ નિત્ય કરે.. ભગવાન ના દરેક કામ માં એકદમ તૈયાર એ પણ દિલ થી!

પણ મારું જરા ઊંધું ! મને ભગવાન ના દર્શન કરવા બૌ ગમે, પણ કોઈ નિયમ ના ગમે! મારું માનવું એવું કે ભગવાન ને દિલ થી માનીએ અને દિવસભર સારા કામ કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ એ પણ ઈશ્વર ની ભક્તિ જ છે! હું યમુનાષ્ટક ના પાઠ રોજ કરું, પણ મંદિરે રોજ જવાનો નિયમ પાળી નથી સકતી .. કદાચ મારી આળસ કે પછી મારી જીદ મારી રીતે ભક્તિ કરવાની!

કાલે કેયુર ની ઈચ્છા પ્રમાણે ઘેર સત્યનારાયણ ભગવાન ની કથા રાખી હતી! સ્નેહી-મિત્રો ને બોલાવ્યા હતા. ઘણી મઝા આવી. ઘણું નવું જાણવા-શીખવા મળ્યું! કથા કરવા આવેલા ગોર મહારાજ વિસ્તારથી કથા એના મર્મ સાથે સમજાવતા હતા એટલે મને પણ રસ જાગ્યો! નહીતો ૧ કલાક માં કથા પતાવવા ઝટપટ "એક હતો સાધુ વાણીયો... અને સૌ સારા વાના થયા " કરી પાડતા જ્ઞાની ઓ ની કથા માં મને તો બૌ ઊંઘ આવે!

કાલે મને કેટલી રસપ્રદ વાતો જાણવા મળી, જે અહી જાણવું છું ... કદાચ તમને પણ જાની ને મારી જેમ જ આશ્ચર્ય થશે અને મઝા પણ આવશે!

-- પહેલા તો કથા શરુ થતા જ ખબર પડી કે સૌભાગ્યવતી સ્ત્રી એ કથા માં બેસતી વખતે હાથ અડવા [કોરા] ના રાખવા! અને બંને હાથ માં બંગડી પહેરવી! [ મેં સ્ટાઈલ માં માત્ર એક કડું પહેર્યું હતું , ડ્રેસ ને મેચિંગ! ]
--પહેલી વિધિ માં મને મંત્રોચાર સાથે કેયુર ની એક પ્રદક્ષિણા કરાવી... અને સમજાવ્યું કે શાસ્ત્ર કહે છે કે જે નારી તારાસ્નાન [ એટલે સવારે ૪ વાગે જયારે,જ્યારે તારા હોય ત્યારનું] કરી ઘરનું કામકાજ પતાવી, પોતાના પતિ ની એક પ્રદક્ષિણા કરે છે , તેના પતિ ની ઉંમર માં એક "ઘડી" વધે છે! [જોકે તારાસ્નાન કરવું થોડું અઘરું!]
--મહારાજે જણાવ્યું કે દત્તબાવની ગાવાથી ચાર [૪] વેદો નું પુણ્ય મળે છે!
--એ પણ જ્ઞાન વધ્યું કે તુલસીજી ભગવાન શંકર ના પુત્રી અને ગણપતિજી ના બહેન થાય! અને તેથીજ હમેશા ગણેશજી ની પૂજા પતાવી ને જ પ્રસાદ માં તુલસી રખાય!
--ભારતીય સંસ્કૃતિ કેટલી મહાન છે તે નું જ્ઞાન મળ્યું!

અને સમજાયું કે ઘણી વાર ધાર્મિક વાતો માં પણ બૌ મઝા આવે!
પણ છતાં એક પ્રશ્ન મન માં રહી ગયો... મહારાજે જણાવ્યું કે "બધા દેવી-દેવતા મંત્ર વડે સાધ્ય છે!" અને મને નવાઈ થઇ... ભક્તિ માત્ર મંત્ર , સ્તુતિ, ભજન વડે જ થાય? સાચા દિલથી માત્ર ભગવાન નું ધ્યાન કરવું અને સારા કામ કરવા, બીજા ને ક્યારેય દુખ પહોંચે એવું કામ ના કરવું એ ભક્તિ નથી?

એક કથા કરાવા થતો ખર્ચો ગણી ને એ પણ વિચાર આવ્યો કે એક ગરીબ કે મધ્યમવર્ગ નો માણસ કથા કેમ કરી ને કરાવે? ભક્તિ તો મન થી કરે પણ કથા કરવા નો ખર્ચો કેમ કરી ને પહોંચી વડે? તો પછી એ ભગવાન ને કેમ કરી ને રીઝવી સકે? કઈ રીતે ભગવાન ની કૃપા દ્રષ્ટિ મેળવી સકે?

મારી પાસે જવાબ નથી!
હું નાસ્તિક નથી! છતાં હું મારી રીતે, મારી માત્રા માં કૈક જુદી રીતે આસ્તિક છું! મારી આસ્થા માત્ર ભગવાન માં જ છે! ભક્તિ કરવાની મારી જુદી રીત છે!