Skip to main content

લાઈફ સફારી~૬૫: તો સ્વાર્થી હોવું જરૂરી છે!

*** 
હેય ડી-કંપની ના ડોનબૌ દિવસે દેખાયા ને કઈબૌ રખડપટ્ટી કરી કે શું કંપની એ દિલ ખોલી ને બોનસ આપ્યું છે તો ગોવા કે કાશ્મીર ની ટુર મારી આવ્યા કે શું ? " - બૌ દિવસે દિવાને જોઈ ને અનાયાસે જ આદત પ્રમાણે તમારી ફૂટપટ્ટી ખેંચાઈ ગઈ.
"ના યારઘરે જ હતી! "- એક ફિક્કા હાસ્ય સાથે દિવા પરાણે બોલી શકી જાણે।
દિવાના અવાજનું એ અલ્લડપણું અને ઝીરો  ફીગરમાં  [ખરેખર તો માઈનસમાં !!!] પણ ધડ્ક્તી એ સિક્સ પેકની હિંમત આજે જાણે હડતાલ પર છે!
 "ડી કંપની "- એટલે કે દિવાએની સરનેમ રાઠોડની જગાએ  જો દવેપટેલ કે મન્સૂરી હોત તો પણ કદાચ એના તોફાન અને કારનામાંથી એને આજ પદવી અને ઉપનામ મળ્યું હોત!
અસલ બરોડાના પાણીમાં વિદ્યાનગરની આઝાદી અને સુરતનો મિજાજ મળે તો જે કોકટેલ બને એ જ તો "દિવા"... એવી મહાન હસ્તી જે છેલ્લા ૩-૪ વર્ષથી ભિલાડ એક્સપ્રેસ થી  સયાજી એક્સપ્રેસનું સવારે ૭ થી રાતે ૧૦નું ભાંગીને ભુક્કો કરી નાખે એવું અપડાઉન પણ સહજતાથી અને હસતા રમતા કરે છે!
"આજે આટલી ભીડ છતાં તમે કોઈ એન્કાઉન્ટર  નથી કર્યું, તે આજે બોસને કઈ નરમ ગરમ છેઆજકાલ તમારે ડોન લોકોને કઈ રોજા ઉપવાસ ચાલે છે? "- ઝીરોથી માઈનસ ફિગર તરફની દિવાની સ્પીડ છેલ્લા મહિનામાં એટલી વધી છે, કે એને હવે તમે બધા વિન્ડો સીટ પર નથી જ બેસવા દેતા ... એ  ઉડી જાય એ બીકે! [ વિન્ડો સીટ પચાવી પાડવાનું બહાનું જ તો! ]
નાતબિયત નથી સારી.. હવે યાર, અપ-ડાઉન નથી થતુંબરોડામાં જેવી મળે એવી જોબ લઇ લેવી છે.. "- એ આંખોમાં તમને દેખાઈ કેરિયરને ડાઉન ટ્રેકમાં જાતે મુકવાની નિરાશાઅને દિમાગમાં વધુ તબિયત ખરાબ ના થાય એનું ધ્યાન રાખવાની એલર્ટનેસ!
" "ડી",  જ્યાં સુધી તુ જોબ નહિ છોડેયુ વિલ નોટ હેવ ટાઈમ ટુ સર્ચ ફોર ન્યુ જોબસોતુ માઈનસ ફિગરમાંથી ઇન્વિસિબલ થાય એ પહેલા ક્વીટ એન્ડ હેવ સમ ટાઈમ વિથ  યોરસેલ્ફ !" - તમારી મજાક મસ્તીની ટ્રેનનું  સીરીયસનેસના સ્ટેશન પર અચાનક સાઈડીંગ થયું।
"આઈ કાન્ટ ક્વીટ દી... " - આજે જાણે શબ્દોની જગાએ એનો અજંપો રુન્ધાયેલી લાગણીઓ અને અટવાયેલો ડૂમો આંસુઓની સાથે અનાયાસે વહી રહ્યો..
"ચાલઇફ યુ આર ફ્રીલેટ્સ ગો ફોર કોફી.." - ઘડિયાળનો કાંટો તમને ઓફીસ માટે મોડું થશે એમ ભાન કરાવતો હતો પણ પ્રોફેશનાલિઝમમાં રંગાયા પછીયે દિલના એક ખૂણે રહેલી સંવેદના મિત્રને ટેકો કરવા સાદ કરી રહી હતી
ઘણી વાર જે વાતો શબ્દો નથી કરી શકતા એ મૌન અને ભીની આંખો કરી જાય છે
દિયાની ભીની આંખોમાંથી જ્યાં સુધી એની વેદના અને અકળામણ વહેતી રહી, તમારી આંખો એ લાગણીભીની લીપીને ઉકેલવા મથતી રહી.. 
આખરે જયારે ભીનાશ ખૂટી ત્યારે શબ્દો ફૂટ્યા- "દીછેલ્લા એક વર્ષથી તબિયત સતત ખરાબ રહે છેડોક્ટર્સ સતત કહી ચુક્યા છે કે આટલો શ્રમ મારું બોડી સહી શકે એમ નથી.. અને ખરું કહું તો હું પણ હવે કંટાળી ગઈ છું.. જવાબદારીજવાબદારી અને માત્ર જવાબદારી? ...."
દિવાની આંખો અહી તહી ભટકાઈ રહી.... અને એની માંડ કોરી થયેલી આંખોમાં ફરી વેદના ડોકાઈ..
પાસેના જ  ટેબલ પર એક યંગ કપલ આવનારી લાઈફના મઝાના સપના જોઈ રહ્યું હતું તો સામેના ટેબલ પર અમારી સાથેજ રોજ--રોજ મુસાફરી કરતી બે નોકરિયાત યુવતીઓ નવી મળેલી જોબનો પગાર કેવી રીતે ઉડાવવો એના શેખચલ્લી ખયાલોમાં વ્યસ્ત હતી... 
"દીદિલ કહે છે આજે જ જોબ છોડી દઉં..  ઇવન મેં ઘરે મારું આ ડીસીઝન ડીકલેર પણ કર્યું.. પણ બધા નાં પાડે છે, કે આમ આટલી સારી જોબ છોડવી ગાંડપણ કહેવાય! જ્યાં સુધી બીજી સારી જોબ નાં મળેઆઈ હેવ ટુ સ્ટ્રેચ.." - મજબૂરી બધાને હોય છેક્યાંક પૂરી હોય છે તો ક્યાંક પુરા કરી દે એવી હોય છે! 
મને તારા મોમનો નંબર આપહું સમજાવીશ.. જો દિવા-૨ વર્ષ માં તા લગ્ન થશે અને... " અધૂરું વાક્ય પૂરું થાય એ પહેલા ફરી એ.....
"દીમારાથી મોટી એક બહેન છેસાયંસ ગ્રેજ્યુએટ છે. મોટી બહેન માટે હાલમાં મુરતિયો શોધે જ છેમારે એક નાનો ભાઈ પણ છેહમણાં જ એમ.બી.એ પતાવ્યું એણે...  પણ... " -કોફીના ઘૂંટડે અજંપો શબ્દો બની બહાર આવતો ગયો ..
"પાપા આ મહીને રીટાયર થાય છેદીદીનું એજ્યુકેશન સારું છે..પણ શી એન્જોય્સ હાઉસ હોલ્ડ વર્ક ઓન્લીશી ડોન્ટ વોન્ટ ટુ ડુ જોબનોટ ઇવન ટુ સપોર્ટ હર ઓન વેડિંગભાઈ ભણવામાં તો હોશિયાર છે જ અને.... એમ.બી.એ થયો અને હવે પી.એચ.ડી પણ કંટીન્યુમાં જ કરવું છે એવી જીદ કરે છ. એને એનું કરિયર સ્પોઈલ નથી કરવું ... પાપા ડોન્ટ ફોર્સ ધેમ એન્ડ... " - પોતાના એ દીધેલાપોતાના એ વિન્ધેલાનું દર્દ કોને કહેવું ?
"વોટ અબાઉટ યુતારે શું કરવું છે? "- કદાચ તમારાથી એ પ્રશ્ન પુછાઈ ગયો જે કદાચ એના લોહીસંવેદીઓએ જાણવા છતાં અવગણ્યો છે ...
"મારી ઈચ્છામારે પણ ઈચ્છા કે સપના હોય એ તો હું લગભગ ભૂલી ચુકી છુંજવા દો ને.. દી, તમારી પાસે એક ફેવર જોઈએ છે પ્લીઝ તમારા રેફરન્સમાં વાત કરી ને બરોડા માં મને જોબ મળી જાય એમ કરો ને, ... કેવી પણ જોબ ચાલશેકોલેજમાંકંપનીમાં કોઈ પણ પોસ્ટનીઅત્યારનું પેકેજ મળે તો સારું, અને  ના મળે તો પણ ...!" - ખબર નહિ કેમ દિવાની આંખો અને એના જ બોલાયેલા શબ્દો  જુદું બોલતા હતા। ..
હાચોક્કસહું પૂરે પૂરો પ્રયત્ન કરીશપણ એક વાત કહું ક્યારેક થોડું સેલ્ફીશ બનવું જરૂરી છે!ભગવાનને ભજવા જ ઘણાભગવાન થવામાં કોઈ મઝા નથી! " - વધુ બોલવું હતુંઘણું બધું બોલવું હતું પણ દિવાની આંખોમાં ડોકાતી એ ખામોશી અને લાચારી સામે શબ્દો અટકી પડ્યા...
*** 
બીજા નાં સમજે તો કાઈ નહિ તમે તો સમજો! - તમે શાણા છો
એને તો જવાબદારીનું કઈ ભાન નથી.. - તારા પર જ તો ઘરનો આધાર છે
આપણે નાના થઇ મોટાઈ બતાવાનીબીજા જેવું આપણે ના થવાય
મને કાયમ એ નથી જ સમજાતું કે આવી સુફિયાણી વાતો કરવાવાળા, એ કામચોર ઘોડાઓને જવાબદારી અને સમજદારીના પાઠ કેમ નહિ શીખવાડી શકતા હોય ?
શા માટે કાયમ કોઈ એક ને જ સમજવાનુંઘસડાવાનું અને કણસવાનું
શું પોતાની લાઈફપોતાના સપનાપોતાની ઇચ્છાઓને પોતાનું હોવાપણું જતાવવું અને માંગવું એ પણ સ્વાર્થ છે?
તો કદાચ સ્વાર્થી હોઉં જરૂરી છે
જે મહાનતા પોતાનાઓને જ પરાવલંબી અને બેજવાબદાર બનાવી દે એના કરતા....
 તો 
શું એમને બે ફટકા મારી એમની ઊંઘ ઉડાડે એવું સ્વાર્થી વલણ ક્યારેક જરૂરી નથી ?  
"પોતાની સ્પેસડ્રીમ્ઝ ડીઝાયરચોઇસિસ સેલ્ફ રીસ્પેક્ટ એઈમ રાખવું શ્વાસ લેવા જેવું ને જેટલું જ જરૂરી છે
કોમ્પ્રોમાઈઝ અનિવાર્ય નથી પણ "પોતાની લાઈફમાટે પોતીકું પેશન ચોક્કસ અનિવાર્ય છે! "
-- જો તમે એ નહિ સમઝો તો દુનિયા શું ઝ્ખ મારવા સમજશે ?



Comments

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…