Skip to main content

લાઈફ સફારી~૪: આત્મ હત્યા” થી “આત્મ-મૌજ” સુધી

લાઈફ સફારી : પેજ-૩ , વુમન્સ ગાર્ડિયન , ગુજરાત ગાર્ડિયન

એક જ નજર માં મેં “મારી દુનિયા “ સમેટી લેવાનો છેલ્લો પ્રયાસ કર્યો...    
 “બસ બહુ થયું , હવે નથી જ જીવવું. હવે સહન નહી જ થાય!” – ના એક વિચાર સાથે, ડાબા હાથ ની નસ માં એક ઊંડો કાપો અને...
અચાનક અંધારું. નીરવ શાંતિ!
***
સ્થળ , સમય અને સંજોગો નું ભાન જ જાણે નાં રહ્યું.
અચાનક જાણે ડાબા હાથમાંથી લોહી ની ટશરો ફૂટી અને ...
“કેટલી વાર કીધું તને બેબુ , એપ્પલ સમારતી વખતે ધારદાર ચપ્પુ નાં વાપરીશ.” – પપ્પાએ તરત હાથરૂમાલ ની પટ્ટી બનાવી મારા ઘા પર બાંધી અને ... જાણે દર્દ ની સાથે ટશર બની ફૂટી રહેલું લોહી પણ થંભી ગયું.
“ચાલ , હવે જરાક અમથું વાગ્યું છે એને પંપાળ-પંપાળ ના કરીશ. ઘા નું નિશાન રહી જશે પણ દર્દ શમી જશે.“- પપ્પાએ માથા પર હાથ ફેરવતા હળવેક થી કહ્યું.
પપ્પા થી ડાબા હાથે કરેલા ઘાને છુપવવા જ જાણે નજરો નીચી જ રહી, રસ્તા ના કાળા ડામર તરફ કે ડાબા હાથ ના રૂમાલ પર ઉપસેલા લોહી ના લાલ ડાઘા તરફ.. તો પણ પપ્પા એ ઘા અને એના કારણો પકડી જ પાડ્યા કદાચ!
“બેબુ , જો આ મારા કપાળ પર દેખાય છે આ ઘા? હું જ્યારે સ્કુલમાં હતો ને ત્યારનો નિશાન છે. નાં , તારી જેમ હાથે કરીને લગાવેલા ઘા નથી. સ્કુલમાં ભણતા પણ ધરાર ખોટું ના જ ચલાવી લેવાના મુદ્દે શિક્ષક સામે થઇ જવાની ટણીનો પ્રસાદ છે - આદર્શવાદી અને એજ સ્કુલમાં પ્રિન્સીપાલ એવા પપ્પા તરફથી. ગર્વ છે મને આં નિશાન ઉપર અને મારા ખોટું સહન નાં જ કરી, ખુમારીથી સામે પડવાના લડાયક મિજાજ ઉપર. એજ મિજાજ, તેવર અને ટણી મેં તારા માં પણ રોપી અને પોષી છે. તો પણ આજે તુ .... “ – પપ્પા ની ભીની નજરો ડાબા હાથ ના ઘા ને છેદી આર-પાર નીકળી ગઈ.. મારા કહ્યા વગર એ જાણી ગયા, કે આજે હું હારી ગઈ – જિંદગી સામે ની રમતમાં.
સાંજની ઓફિસી ભીડ ના કોલાહલ ને ચીરતા હું અને પપ્પા રસ્તા ની કોરે કોરે આગળ વધી રહ્યા ઘર તરફ , કે પછી ભૂલા પડેલા ત્યાંથી પાછા વળી રહ્યા.. સ્વ-તરફ!
 “પપ્પા , આજે અહી બગીચામાં જ બેસીએ ? મારા આ સુરજમુખી નાં છોડની પાસે ?” - ઘરનો એ જાણીતો માહોલ આજે કૈક જાણે બદલાયો છે. એક અજીબ બેચેની અને કોલાહલ વર્તાય છે. ઈચ્છા જ નથી એ ઘરની અંદર જવાની જાણે.
આ મારો નાનો બગીચો, મારું બીજું ઘર. મારા બધા ફૂલ-છોડ મારા મિત્રો.
“બેબુ , આ સુરજમુખી તને બૌ વ્હાલું છે નઈ?” – પપ્પાથી વધુ કોણ જાણે મારી લાગણીઓ.
“હા પપ્પા, એ અદ્દલ મારા જેવું છે ને એટલે. સુરજ ની સામે શેહ-શરમ રાખ્યા વગર ખુમારીથી તાકી રહે. જેમ મારાથી ખોટું સહેજે સહન નાં થાય એમ જ તો. જ્યાં સુધી સુરજ વર્તાય – આ સુરજમુખીની ચરબી ચાલુ. અને જેવો સુરજ ગાયબ. મારી જેમ જ મીંદડી. “ – ઘડીભર માટે ઘાવ અને દર્દ બધું વિસરાઈ ગયું.
“કોઈ દિવસ વાવાઝોડા માં, પુરમાં કે બીજા કોઈ કારણ થી ,આ સુરજમુખી નો છોડ ઉખડી જાય તો?“ – પપ્પાએ જાણે મને ઊંધા હાથે કાન પકડાવાની કવાયત શરુ કરી..
“હોય કંઈ? મારો સુરજમુખી નો છોડ એકદમ મજબુત. મેં એને ભરપુર ખાતર ને પાણી આપ્યા છે. એમ કંઈ વાવાઝોડા માં કે બીજી કોઈ કુદરતી આફતથી ના ઉખડે. એની માવજત અને પોષણ માં મેં કોઈ કમી નથી રાખી એટલે જ તો એ લડશે , બધી આફતો સામે – ખુમારીથી! ”- સમઝાઈ રહ્યા પપ્પા ના પ્રશ્નો મને હવે, મોડે મોડે..
“જેમ તારા નિયમિત પાણી અને ખાતર ના સિંચનથી આ સુરજમુખી સ્વસ્થ, સુંદર અને મજબુત બન્યું છે. મેં પણ મારા પ્રેમ, લાગણીઓ,સંસ્કાર રૂપી પાણી અને ઉચ્ચ ભણતર,સફળ કારકિર્દી સમું ખાતર સીંચ્યું છે- તને મજબુત અને દરેક પરિસ્થિતિ નો સામનો કરવા સક્ષમ બનાવવા. શું કસર રહી બેબુ મારી માવજતમાં કે તારે હવે વિપરીત સંજોગો અને કપરા સમય સામે લડવું નથી અને ઉખડી જ જવું છે ?  સાચા અને ખોટા માં સાચું શું એ તો બધા જ સમઝે, એને સ્વીકારવાની હિંમત મેં તો તારા માં રોપી છે, તું ક્યા ખોઈ આવી? “ – પપ્પા ની ભીની આંખો થી મારી માનસિક નિર્બળતા જાણે ધોવાઈ ગઈ..
***
“પપ્પા , પપ્પા ... મને બચાવી લો.. મારે જીવવું છે ... હજુ લડવું છે ... જીતવું છે ...”- મારી બુમો થી ક્યારનાં શાંત રૂમ માં જાણે જીવ આવ્યો...
જાણે એક સપનું – એક સંવાદ , અને જીજીવિષા જીતી ગઈ..
***
“આત્મ-હત્યા” – ખરેખર “સ્વજન-હત્યા” છે!
આત્મ-હત્યા કરીને દેહ ત્યાગ કરનાર તો કદાચ પરિસ્થિતિ અને સંજોગો થી આબાદ છટકી જાય છે, પણ એના સ્વ-જનો આજીન્દગી એની આ કાયરતા અને ભાગેડુવૃત્તિ ની સજારૂપે સંવેદનાની કોર્ટ માં દંડાતા રહે છે. હજારો પ્રશ્નો ની એરણ પર પીડાતા રહે છે, અકારણ!
સંવેદના કે સંબંધ , અપેક્ષાઓ કે સપના , પ્રેમ કે પેશન- ગુમાવવાના કે તૂટવાના દુખ માં આત્મ-હત્યા કરવાનો કુ-વિચાર એક પળ માટે મને-તમને કોઈને પણ આવી શકે છે.
જરૂર છે એ નબળી પળ ને સ્વસ્થતા થી ખાળી જવાની. મારવાનાં ૧૦૦૦ લોજીકલ કારણો દિમાગ આપે ત્યારે દિલથી જીવવા નું માત્ર એકજ ઈલ્લોજીકલ અને ઇડીઓટિક છતાં નિર્દોષ કારણ શોધી લેવાની!
જરૂર છે માત્ર એક વિચારની કે જો પ્રશ્નો કે પરિસ્થિતિ કાબુ બહાર લાગે તો આત્મ-હત્યા કરવા કરતા સરળ ઉપાય છે – પ્રશ્ન અને પરિસ્થિતિ જ બદલી નાખવાનો , એટલે કે નવેસરથી , નવા જુસ્સાથી જીવવાનો!
આત્મ-હત્યા કોઈ ઉકેલ નથી – અઘરા પ્રશ્નો કે કપરી પરિસ્થિતિઓનો.
ચાલો “આત્મ-હત્યા” ની સામે નવો ઉકેલ અનુસરીએ – “આત્મ ખોજ” દ્વારા “આત્મ-મૌજ” પામવાનો!

Comments

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…