Skip to main content

Mother-in-laws are upgraded these days!

“I got married when I was just 16! I was studying in 11th and got married, at that time I was not even aware @ meaning of marriage ! at my home I had never lifted even my plate after lunch/dinner….i was very sharp in studies and loved studies a lot! But had to give up studies after marriage…after marriage my mother-in-law always treated me like a servant and had to even listen her “shloks” for making minor mistakes! At the age of 18 , I was mother of 2 kids, when actually I was kid from heart! What was my fault? My mother-in-law made me suffer a lot! But today she realizes all as her daughter is passing through same type of problems… for me she was harsh.. n for her daughter she feels pain! That’s life!” – “A” aunty said remembering the pain she had gone through!

You will hear such same dialogue from many “A”, “B” or ”C” named females in the age of 50-60 years!

“mumma, yesterday I tried to make “shira” [ type of halwa] for heer , but felt it was too sticky and was not as good as u make! And mumma thesedays when I am trying to make CURD , its not getting as fine as we make it at our home! What can be problem? And mumma I tried to make “handwa” also on last Sunday but it was a disaster! Next time when we will come home, please make “handwa” so that I can see and learn it better!.......” :: U might be thinking this muct be a talk between mother and daughter! U are half correct!

Above is a usual dialogue between me n my mummiji ! what changes in it is name of item and description of recipe , though disasters are happening with same rate!

Today in train I heard the dialogue of aunty “A” who is commuting daily with me and I compared her situation with mine! I felt I am so lucky and so special!

I was to sharp and sincere with studies and my parents were too much concerned @ my studies! Result was I got best grades, got engineer’s degree and I poorly performed in kitchen skills! When it was @ career and education , people were giving my example, such levels I had gained [do study like bhumika did!] ! And in revrse way when it was @ kitchen and cooking, again people gave my example [ don’t be like bhumika, take care u should not be complete zero in kitchen as she is!]! --- he he he! I had believed in remaining at top perhaps , whether in good or in bad list!

Even after graduation as I started job and was staying in vidhyanagar, I learnt nothing! One more excuse to avoid essential cooking lesions! Perhaps I was not like other normal girls who loved cooking from very small age… I still remember I have never played with kitchen set as a kid or never played as housewife in “ghar-ghar”! I don’t know reason but I think I was a bit different! U can say a bit DIFFECTIVE!

After wedding all of a sudden I realized importance of cooking but it was too late! I had put myself in big trouble! What happened next???

Today I am quite good with all cooking and have done many successful experiments !

How it became possible????? Just because of my Mummyji!

I never use SASU word for my mummyji… as she has never been sasu in real means!

My mother-in-law has been a real mentor for me! She wanted a “sundar , sanskari, sarad, gharrakhhu” - a traditional Indian girl for her son.. but sadly her son met me- a reverse combo of her list!!

Not being a usual SASU, she happily accepted me as a part of family! Though I was a perfect mismatch in family, she never made me feel odd!

If u wanna create the finest product u need a strong mould! My momji were such a strong mould for me! I do remember many incidents when she got angry on me.. said something and I cried like a small baby! Those years were emotionally tough for her as well as for me! But with efforts and patience she instilled many skills in me! She taught me everything as I was not aware @ how to make tea even! She taught me my responsibilities !

After wedding even I did my MASTERS….. my momji and papaji supported me a lot for it! I was commuting from a’bad to anand, was doing job and was also studying! All I could do was because of such supportive family!

Today lookin back to my past I feel pride! I m happy I got such a family !

I love my parents a lot as they sacrificed their life for me! But I love my in-laws more as they accepted me and loved me whatever I was and I am! I know I will never express this love of mine to my mummiji, as society has drawn a line for the in-law relation! But I have started crossing this line …

I feel mother-in-laws are upgraded these days! We all gals of this generations are lucky as we all have 2 mothers!


Anonymous said…
very good post. i will be promoting it.

Shilpa Garg said…
Another Shilpa commenting on this post!!

A wonderful expression! Yes, some of us are blessed to have such amazing Mummyjis!!
Minal said…
Absolutely correct and agreed with last 2nd para. :) Feeling so good and laughed a lot too after ur post.

----I had believed in remaining at top perhaps , whether in good or in bad list!---- :D lol u're so frank in fun way.

Kudos!!! to mummyji's and definitely i'm also a one person who crossed that social line for in-laws. Bless u and ur family. :)

Now after reading this i'm going to call both of them. ;D
~Lopa said…
Visiting your blog for the first time...
Very nice blog and i loved your templete...
And you stay at Ankleshwar??? My hometown is bharuch, my parents stay there...
and Do u really teach at SCET? Thats where i did my Engg !!!

I wonder, Do we know each other??
Aaah world is small...!
It's nice. Daughters are abused by their own mothers in 13.7 % of cases, and in 1.7 % of cases by Mothers.
All India Daughters Protection Forum
Divyesh said…

Very Intersting Post...

Keep it....


Popular posts from this blog

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…