Skip to main content

લાઈફ સફારી~૯૩: તારું એટલું ખોટું અને મારું એટલું સાચું!


*** 
લાગણીઓ મારી થઇ ગઈ ડમ્બ અને નમ્બ, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં,

વર્ચુઅલ મિત્રો વધ્યા અને રીયલ મિત્રો થયા જોજનો દુર, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં,

ચાર્જર અને ઈન્ટરનેટથી હું બંધાયો અને લાગણીઓથી થયા છુટાછેડા,
સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં,

સેક્સટીંગ અને ફેકટીંગના ચક્કરમાં રીયલ-હું અને પ્રેમને કર્યા ડીચ,
સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં,

આંગળીઓ આખો દિવસ મોબાઈલ અને લેપટોપ પર ઘૂમી રહે, સ્નેહીના સ્પર્શને ગઈ
ભૂલી, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં!
વારંવાર એપ્સને અપડેટ કરતો હું, પોતાની જુનવાણી જાતને પોષતો રહું છું, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં!
ભલે વર્ચુઅલ વર્લ્ડમાં હેપ-કુલ-મોર્ડન બની રહું, અંદરખાને એજ અહંકારી-બદમિજાજી રહી ગયો હું, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં!
ખુદમાંથી ખુદ જ હું થયો બાદ, સ્માર્ટફોનના આ શહેરમાં.

તમારા હાથ લેપટોપના કીબોર્ડ પર જાણે લાગણીઓને વહાવી રહ્યા છે. એ લાગણીઓ
જેને તમે રોજેરોજ જીવો છો, પણ વ્યક્ત કરી શકતા નથી.
તમારું ઘર હવે જાણે ઘર નથી પણ સ્માર્ટ-હાઉસ છે, ગેજેટડમ્પ-હાઉસ પણ કહી
શકાય. પહેલા જ્યાં ઘરમાં બાળકોનો શોરબકોર સંભળાતો ત્યાં સુનકાર છે,
આંગળીઓથી ટાઈપ થતા શબ્દોને આવાજ હોય તો હવે વાતો થાય! હવે તમારા ઘરમાં ૨૪
કલાક વાઈફાઈ તો મળે છે પણ એ સંગાથ અને હુંફ મળે એવા ડોન્ગલ બજારમાં ક્યાં
વેચાય છે?
અને તમે તમારી જ લખેલી કવિતા વાંચીને હસી પડો છો.
અને આજે સવારે બનેલી એ ઘટના કે જેનાથી વ્યથિત થઈને તમે આ કવિતા લખી છે એ
તમારી આંખોની સામે તરવરી ઉઠે છે.
***

ઇનફ ઇઝ ઇનફ. આઈ નીડ આન્સર.”-પતિદેવે ગુસ્સામાં લગભગ રાડ પાડીને કહ્યું, કદાચ બાળકો પણ સાંભળી શકે એટલા મોટા અવાજે.
તમે ચુપ રહો છો, હમેશની જેમ જ. અને કદાચ તમારી ચુપકીદીથી જ તમારા પતિદેવ વધુ ઉશ્કેરાય છે.
આ ઘર મારું છે અને અહી જેમ હું કહું એમ જ થશે. તને નોકરી કરવાની છૂટ આપી એ જ મારી ભૂલ. હવે મારે વધારે ભૂલો નથી કરવી. સાંભળી લે કાન ખોલીને આ મોબાઈલ તને ઘરવાળાઓ સાથે જરૂર પડ્યે સંપર્ક કરવા અપાવ્યો છે, તારા મોજ-શોખ પુરા કરવા નહિ.”-પતિદેવના કટુવચન સંભાળવા છતાં તમે ચુપ જ રહો છો.
જે અસર હાજર શબ્દો નથી કરી શકતા એ મૌન કરી જાય છે અને તમારા મૌનથી ગુસ્સે થયેલા પતિદેવ બાળકોની હાજરીની પરવા કર્યા વિના તાડૂકે છે-આ સંસ્કાર આપે છે તું બાળકોને? એક સંસ્કારી ઘરની વહુ, એક પતિવ્રતા પત્ની ના બની શકે તો કઈ નહિ, એટ લીસ્ટ એક જવાબદાર માં તો બન! છોકરાઓને સારા-ખરાબ, સાચા-ખોટાની સમઝ આપતા પહેલા આપણે એ ફરક શીખવો અને જીવનમાં ઉતારવો પડે. તારા એલફેલ મિત્રો આમ નોનવેજ જોક્સ મોકલે છતાં આજ સુધી સુધી મેં એક શબ્દ ઉછર્યો નથી, પણ હવે તો હદ છે! પોર્ન ફોટો કે વિડીયો મોકલે એવી બેનપણી તે ક્યારથી બનાવવા માંડી? શું ધંધો માંડ્યો છે આ બધો? આતો આજે અનાયાસે મારી નજર પડી ગઈ અને મારું ધ્યાન ગયું, બાળકોના કે મમ્મી-પપ્પાના હાથમાં તારો મોબાઈલ આવ્યો હોય તો શું થાય? તારી નહિ તો મારી ઈજ્જત નો તો ખયાલ કર!
એક પછી એક શબ્દોના વાર થતા રહ્યા પણ તમે મૌન જ રહ્યા. પણ તમારા પતિદેવના આકરા શબ્દો તમારી ટીનેજર દીકરી નાં સાંભળી શકી.
ડેડ, ચીલ. ઈટ્સ ઓલ નોર્મલ. મોમનો મોબાઈલ હું પણ યુઝ કરું છું અને એ નોવેજ મેસેજીસ-પોર્ન ફોટો-વિડીયો મોમની નહિ મારી ફ્રેન્ડે સેન્ડ કર્યા છે. અને જો મોમની કોઈ બેનપણીએ પણ મોકલ્યા હોય તો વોટ્સ બીગ ડીલ? ડોન્ટ ક્રિએટ સીન. મોમને હ્યુમીલીએટ નાં કરશો.”-એકદમ કુલ અને કામ રહીને તમારી દીકરીએ પોતાના પિતાને સમઝાવવાનો પ્રયાસ કર્યો.
શટ અપ. હજુતો વીસીમાં પ્રવેશી નથી અને આટલી આઝાદ થઇ ગઈ છે, કોણ જાણે આગળ જઈને શું કારનામાં કરશે? માં પોતે જ સો કોલ્ડ મોર્ડન અને ફ્રી-માઈન્ડેડ હોય એટલે દીકરી તો શીખવાની જ ને!”-દીકરીના શબ્દોએ પતિદેવના ગુસ્સામાં ઘી હોમવાનું કામ કર્યું.
પાપા, એમાં મોમનો શું વાંક છે? એની પાસે તો મોબાઈલ પર વાત કરવા પણ ટાઈમ નથી હોતો તો મિસયુઝ ક્યાંથી કરે? અને પોપ્સ તમારા અને ભાઈના મોબાઈલમાં તો ઢગલો પોર્ન વિડિયોઝ અને પીક્સ છે. આઈ નો કે તમે એક બીજા સાથે એ શેર પણ કરો છો, તો આમ બુમ પડવાનો શું અર્થ છે? હદ છે પોપ્સ, જે તમે અને ભાઈ કરી શકો એ હું કે મોમ ના કરી શકીએ- એ કેવું? વોટ્સ રોંગ ઇન ઇટ?”-તમારી દીકરી
જે કહી ગઈ એ સત્ય તમે કદાચ ક્યારેય કહી ના શક્યા હોત.
યુ શટ અપ. છે રોંગ. એકદમ રોંગ. છોકરાઓ કરે એ બધું છોકરીઓથી ના કરાય. સંસ્કાર, સભ્યતા, સંસ્કૃતિ પણ કોઈ ચીજ છે. જે છોકરીઓ આમ વલ્ગર-પોર્ન મેસેજ વિડીયો પીક્સ શેર કરે એને અમારી ભાષામાં શું કહેવાય ખબર છે? –‘ચાલુ આઇટમઅને તારી સોફેસ્ટીકેટેડ ભાષામાં કહીએ તો સલ્ટ’. છોકરો ચાહે જે કરે ખોટું/ખરાબ એને કોઈ કઈ જ નહિ કહે, પણ છોકરીનું સમાજ જીવવું હરામ કરી દેશે, કાળો ધબ્બો લાગી જશે એના પર આખી જિંદગી માટે.”-પિતા અને પુત્રીના શાબ્દિક યુદ્ધમાં તમારા પુત્રએ પણ ઝંપલાવ્યું.
તમે ભીની આંખે, આક્રોશ સાથે તમારા જીવનસાથીને જોઈ રહ્યા, કદાચ એમને પોતાના સંતાનો વચ્ચેના આ ઉગ્ર સંવાદથી પોતાની ભૂલ સમઝાય.
ઓહ યેહ! એટલે સ્ત્રી અને પુરુષ માટે સમાજના નિયમો જુદા-જુદા એમને? ટુ હેલ વિથ ધીસ સમાજ ધેન. જે સમાજના સ્ત્રી અને પુરુષ માટેના નિયમો જુદા હોય, હું એ સમાજની બહાર-બેદખલ રહેવાનું પસંદ કરીશ. અને હું તમારી જેમ શોખથી કે માનસિક વિકૃતિને પોષવા પોર્ન નથી જોતી, કોઈ મોકલે તો આઈ જસ્ટ
હેવ અ લુક. જો પોર્ન કે નોનવેજ મેસેજીસ શેર કરતી છોકરીને ચાલુ કે સ્લટ કહેવાય તો એવા છોકરાઓ કે પુરુષોને શું કહેવાય, પ્લીઝ ટેલ મી!”-તમારી દીકરીએ ફ્રસ્ટ્રેટ થઈને પોતાનો ગુસ્સો કાઢ્યો.
“આવાજ નીચે. સ્ત્રીએ સ્ત્રી બનીને જ રહેવું જોઈએ, સંસ્કારી-સભ્ય-ઘરેલું. નો મોર આર્ગ્યુંમેન્ટસ નાવ.”-તમારા  પતિદેવે  જાણે કોઈ જંગ જીતી લીધી હોય એવા પૌરુષીય ગુમાનથી કહ્યું.
અને ફરી તમારા સિવાયના ત્રણ સમાજિક પ્રાણીઓ ગુસ્સ્સા-નારાજગી-અહંકાર જેવા ભાવો સાથે પોતાના મોબાઈલની દુનિયામાં ખોવાઈ ગયા. અને થોડી વાર પહેલા જ્યાં યુદ્ધનું વાતાવરણ હતું ત્યાં નીરવ
શાંતિ ફેલાઈ ગઈ.
અને વિચારોના રમખાણથી બચવા તમે ટીવી ઓન કરો છો. અનાયાસે ટીવી પર તબુ અને સચિન ખેડેકરની  જૂની મુવી "અસ્તિત્વ"નો વેધક અને અત્યારની પરિસ્થિતિને એકદમ અનુરૂપ લાસ્ટ સીન ચાલી રહ્યો છે. તમે હિમત કરીને ટીવીનું વોલ્યુમ વધારો છો, આસપાસ બેઠેલા ત્રણ સામાજિક પ્રાણીઓનું ધ્યાન દોરવા.
એક પ્રેમાળ માતા અને એક આદર્શ પત્ની એવી અદિતિ શ્રીકાંત પંડિતની ભૂમિકા ભજવી રહેલી તબુ ખુબજ સ્વસ્થતા અને નિર્લેપતાથી પોતાનો જિંદગી ભરનો આક્રોશ પોતાના પતિ અને પુત્ર સામે ઠાલવી રહી છે.
"
મુઝે નહિ લગતા મેં કિસી ભી મામલે મેં પુરુષસે કામ હું. ઔરત હોને કે નાતે જો બાત મેરે લિયે ગલત હે વો તુમ્હારે લિયે ભી ગલત હોની ચાહિયે ઔર મર્દ હોને કે નાતે જો બાત તુમ્હારે લિયે સહી હે વો ઔરત હોને કે બાવજૂદ ભી મેરે લિયે ભી સહી હી હોની ચાહિયે. મર્દ ચાહે કિતની ભી ઔરતો કે સાથ દિલ બહેલા
લે, અપની બીવી સે વો ટોટલ વફાદારીકી હી ઉમ્મીદ રખતા હે. મર્દકા મન ક્યાં ઔરતકે મનસે અલગ હોતા હે? ઉસકી ઈચ્છાએ ક્યાં ઔરતકી ઇચ્છાઓસે અલગ હોતી હે? તનકી પ્યાસ જો તુમ્હારે શરીરકો જલાતી હે વો મેરે શરીર કો ક્યાં કમ જલાતી હે? ઔર અગર મેરે તનમેં યે પ્યાસ જગે તો મેં ક્યાં કરું? ઝોલી ફેલાકે
તુમ્હારે સામને ભીખ માંગુ? યા ફિર તુમ મુજ્પે કબ મહેરબાન હોંગે ઉસકા ઇન્તેઝાર કરું? ઐસી હાલત મેં મર્દ ક્યાં કરતા હે શ્રી? વો કભી ઔરત કે સામને ઝોલી નહિ ફેલાતા, ઔરતકી ઈચ્છા ચાહે હો ય ના હોય, વો અપની ભૂખ મિટા હી લેતા હે. ઔર ઇસ તરહ તુમને ભી કઈ બાર મુજ્પે બલાત્કાર કિયા હે. હા મેં માનતી હું કી અકેલેપનમેં મેને એકબાર, સિર્ફ એકબાર અપના સંયમ ખોયા, તુમને ભી કઈ બાર ખોયા. તુમ્હારે તો કઈ અફેર્સભી રહે ચુકે હે જો તુમ કન્વીનીયન્ટલી ભૂલ ગયે. ઔર ખુદ હી અપને આપ કો માફ ભી કર દિયા ક્યુકી
તુમ્હે લગા કે મર્દ હોને કે નાતે યે તુમ્હારા હક હે. કિસને દિયા યે હક તુમ્હે? "
તમને એકદમ હળવાશ અનુભવાઈ, જાણે તબ્બુએ અદિતિના રોષની સાથે તમારી વ્યથાને
પણ શબ્દો આપી દીધા.
***
પિક્સેલ:

સાચું-ખોટું, સારું-ખરાબ, સત્ય-અસત્યને કોઈ જેન્ડર હોતું નથી. જે નિયમો-અપેક્ષાઓ-સંસ્કાર-સભ્યતાની આશા સ્ત્રીઓ પાસે રાખવામાં આવે છે, એજ પુરુષોને પણ લાગુ પડે જ છે.

Comments

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…