Skip to main content

લાઈફ સફારી~૮: પામ્યાની ખુશી થી ગુમાવ્યા નાં ગમ સુધી!

લાઈફ સફારી ૮, પેજ ૩, વુમન્સ ગાર્ડિયન , ગુજરાત ગાર્ડિયન ન્યુઝ પેપર
***
આજની દોડધામભરી જિંદગીમાં મહત્વાકાંક્ષાઓ અને કરિયરની ચેઝ માં ક્યાંક આપણે આપણા સ્વજન ને "ટેક્ન ફોર ગ્રાન્ટેડ" લઇ લઈએ છે. એ સ્વ-જનનું આપણી જિંદગી માં મહત્વ ભૂલી જઈએ છે.

કદાચ એ સ્વ-જન આપણા નસીબ માં સહજતાથી આવી ગયું છે, એથી એનું મહત્વનાં સમઝી શકનાર આપણે, એ નથી જાણતા કદાચ ... કે...
એ સ્વ-જન નું મહત્વ એને ગુમાવી ચુકેલા કોઈક ને વધુ છે , કદાચ એને પામી ચુકેલા અને છતાં કદર નાં કરી શકનાર આપણા કરતા! 
કાલ્પનિક કેનવાસ પર વાસ્તવિકતાના આ શેડસ કદાચ મદદ કરે આપણી, જે ખોવાઈ ગયું છે એ શોધવા કે પછી જે ખોવાઈ જવાની તૈયારી માં છે એને સહેજવા! 
આમીન ! 
***

ટાક.. ટીક.. ટાક .. ટીક ..
ફરી એજ અવાજ .. થોડો પરિચિત.. છતાં અજાણ્યો.. 
વર્ષો પહેલા દિલ ને ધબકાર ચુકાવી દેનાર..
એ હાઈ  હિલ ના સેન્ડલ .. અને સેન્ડલ પર ચાલી આવતી મારી મુસ્કુરાતી સવાર, શરારતી સાંજ ને શમણાઓ ભરેલી રાત!
અને એક બેફિકરાઈ ભર્યું સ્મિત.. 
કાશ કહી શકાત તને - તું હાઈ હિલ પહેરે ત્યારે સહેજ પણ જાડી નથી લાગતી! અને લાગે તો પણ શું ફર્ક પડે છે? મારી નજરો તો તારી નિર્દોષ , રમતિયાળ આંખો થી નીચે પહોંચી જ શકતી નથી! 

***
"સાહેબ, મેમસાહેબ માટે ગુલાબ લઈ જાવ ને.. આજે બિલકુલ વકરો નથી થયો સાહેબ.. મેમસાહેબ રાજી થઇ જશે! "- નાનો મેલોઘેલો છોકરો મોંઘા- મૂલની, સ્મરણોની જાહોજલાલીભરી જર્ની ખોટ્કાવે છે!
અને તો પણ એ બેફિકરાઈ ભર્યું સ્મિત ફરી તરવરે છે..
"ગુલાબ નહિ, સનફલાવર આપ ... "- અનાયાસે કહેવાઈ ગયું અને અચરજ સાથે ફૂલ વેચવાવાળો બીજા ફૂલ [ FOOL] ને જોઈ  રહ્યો! 
"સાહેબ આ રેડ રોઝ સરસ છે, વિલાયતી અને સુગંધ પણ સરસ આવે છે, આ લઇ જાવ ને! સુર્યમુખી તો કોઈ નથી લેતું, એમાં તો કઈ સુવાસ પણ નાં આવે સાહેબ! નાં તો કોઈ  સુંદર રંગો છે એના! "- વિલાયતી રેડ રોઝ વેચીને વધુ નફો કરવાની ગણતરી સમઝાઈ .... પણ મારી સન્ફ્લાવારી ગણતરી સમઝવા મનેય જાણે  કેટલા વર્ષો લાગ્યા!  
એકદમ લડાયક અને તીખી  તું, કદાચ આ સનફ્લાવરની જેમ હંમેશા મજબુરીઓ અને પરિસ્થિતિઓની સામે લડતી , મથતી .. સામે પડતી , કદાચ એટલે જ તને આ સુવાસ-હીન સનફલાવર જ પ્રિય હતું ...
અને તને રોઝ આપવાની ભૂલ કરી બેઠો હું...  
કાશ તને સમઝાવી શકત કે તારી સન-ફ્લાવરી ખુમારી અને તીખાશને હું દિલો-જાનથી ચાહું છું, માત્ર એમાં મારી લાગણીઓ અને પ્રેમની  ગુલાબી સુવાસ ખૂંટે છે , મને ઉમેરવા દઈશ

***
"જ્યારે ટેન્શન હોય ત્યારે ચોકલેટ ખાવાની ... "- તારા આ શબ્દો, જ્યારે જ્યારે મારું બી.પી હાઈ થાય ત્યારે મારી આસ-પાસ ઘુમરાય છે! 
અને કોલેજની એકઝામ્સના ટેન્શનમાં, મિત્રો સાથેની બબાલના ટેન્શનમાં કે ઘરની કોઈ પર્સનલ પળોજણમાં- માત્ર એક નાની ફાઈવ-સ્ટાર ખાઈને તરો-તાઝા થઇ જતી તું, તારી સ્મૃતિ ... કદાચ મારું બી.પી અનાયાસે  જ વધારે છે! 
કાશ તને મહેસુસ કરાવી શકત કે તું હોય આસ-પાસ તો ટેન્શન ક્યાંથી હોય? તારા નાં હોવાની તો આ બધી ઉપાધી છે! 

***

"બ્લુ કલરનું પર્સ મંગાવ્યું હતું ને ... આ કયો શેડ લાવ્યા બ્લુ નો? " - જ્યારે મારી જીવનસંગીની પ્રેમપૂર્વક પૂછે છે તો...કઈ રીતે સમઝાવું એને કે.... મારા બધા જ રંગો પરાયા છે..  
અને જે રંગો મારા છે, મારી યાદમાં  છે ...,  યાદ-દાસ્ત માં છે .. એ બધા જ "તારા"  જ રંગો છે .. 
તારા કોટન ડ્રેસ નો બ્લુ કલર ..
ને તારા પર્સ નો ઓફ વ્હાઈટ કલર..
તારો ઓલ ટાઈમ ફેવરીટ બ્લેક કલર..
તારી આંખો નો બ્રાઉન કલર..
તારા ગાલો પર નો શરારતી ગુલાબી કલર..
તારા ગુસ્સા નો લાલાશ પડતો કેસરી કલર...
અને ....
સફેદ કલર તારી "ના" નો! 
અને એ "ના" પાડતા તારા દિલમાં ઘુમરાતી ઉદાસી અને લાચારી નો - "ગ્રે" કલર..
મને જોઇને ફંટાઈ જતા તારા દિલ માં ઉઠતી ટીસ નો લોહી જેવો "લાલ" કલર ... 

અને નદી ના કિનારાની જેમ સામ સામે, છતાં દુર, કાયમ જુદા વહી જવાની રીયાલીટી સ્વીકારી જીવી જવાનો -   "લીલો" કલર.. 

કભી કભી મેરે દિલ મેં ખયાલ આતા હે ...
કે જિંદગી તેરી ઝુલ્ફો  કી નરમ છાઓન મેં ગુઝરને પાતી તો શાદાબ હો ભી સકતી થી! 

***
પોતાના પ્રેમથી તમારી જીન્દગીને હરી-ભરી કરી દેનાર સ્વ-જનને કહેવા કેમ પ્રેમ અને હુંફ ભર્યા શબ્દો ખૂટી પડે છે?
ક્લાયન્ટ, બોસ કે મિત્રો સાથે કલાકો ગપ્પા-ગોષ્ઠી કે મીટીંગ થઇ શકે છે પરંતુ... હર હમેશ પાસે અને સાથેજ રહેનાર પ્રિયજન સાથે ગાળવા જ કેમ સમયનો અભાવ રહે છે?

કેમ વ્યક્તિ કે વસ્તુનું મહત્વ એને ગુમાવ્યા પછીજ સમઝવું જરૂરી છે?

આવો સહેજી લઈએ આપણા અમુલ્ય સંબંધો અને લાગણીઓને સમયસર!

Comments

Popular posts from this blog

ડિયર MEN ~ આઈ એમ સોરી. હું દિલગીર છું!

ડિયર MEN, STAY સ્ટ્રોંગ! LEARN to સે SORRY! Keep યોર વોઇસ Low. થિન્ક before યુ Act or Speak! યુ આર ઈન અ TRAP. યોર existence ઇઝ ઈન deep dark! કેમ? આ સવાલ નો જવાબ એક વાર્તાથી આપુ? *** એક નાનું શહેર છે. ટાઉન પણ કહી શકો. અહીં રહે છે આપણી વાર્તાનો મુદ્દો અને મૂળ.
આ વાર્તામાં આપણે એક મુદ્દા ને અનુલક્ષીને બે પરિવારોની વાત કરવાની છે. તો આ બે પરિવારો પૈકી એક પરિવારને આપણે કહીશું "અસામાજિક" માતા-પિતા અને બીજા પરિવારનો ઉલ્લેખ આપણે કરીશું એઝ "સંસ્કારી-સર્વગુણસંપન્ન" માતા-પિતા. તો આપણા આ ટાઉનના હૃદય સમાન વિસ્તારની એક જાણીતી સોસાયટીમાં આ બે પરિવારો બીજા સોએક પરિવારો સાથે રહે છે. સોસાયટીના કોમન ગાર્ડનમાં આ બંને પરિવારોના બાળકો પોતાના મિત્રો સાથે રમે છે. અચ્છા- તો એમાં મુદ્દો શું છે? અને વાર્તા કેમ માંડી છે? જો આ વાંચનાર તમે પુરુષ છો તો -આ મુદ્દો તમારા માટે  ખુબ મહત્વનો છે, અને જો તમે સ્ત્રી છો તો તમારા માટે આ વાર્તાનો સાર વધુ મહત્વનો છે.
અચ્છા તો વાત છે એક સાંઝની. "અસામાજિક પરિવાર" અને "સંસ્કારી પરિવાર" ના બાળકો રોજની જેમ પોતાના મિત્રો સાથે ગાર્ડનમાં રમી…

લાઈફ સફારી~૧૯: શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા:ઓળખો સુક્ષ્મ ભેદ!

“નવરાત્રીમાં હું તો પુરા નવ દિવસ ઉપવાસ કરું,એકદમ શ્રદ્ધાપૂર્વક અને માતાજીનું મારા પર એટલું બધું સત્ છે કે નવરાત્રીમાં તો માતાજી મારા શરીરમાં આવે જ!" – એક હ્યુમન જેવા જ દેખાતા માતાજી કહી રહ્યા અને શ્રોતાઓ આહોભાવથી જોઈ રહ્યા. મારું ફ્યુઝડ અને કન્ફ્યુઝ્ડ દિમાગ વિચારી રહ્યું કે - એક માણસ બીમારની જેમ ધ્રુજે , બુમો પડે, આંખો કાઢે, જાતજાતની ફરમાઈશો કરે- અને બધા એને પગે લાગેઅને એના આશીર્વાદ લે! - અને કહેવાય એમ કે એમને માતાજી આવ્યા છે! દિમાગ એ વિચારીને શોર્ટ થઇ જાય છે કે - માતાજી શું સાચે એટલા ફ્રી રહેતા હશે કે નવરાત્રીમાં  આમ બધાના શરીરોમાં ફરવા નીકળે? સીન-૨:
"હું તો ગયા વર્ષે એટલી બીમાર થઇ ગઈ હતી. કોઈ દવા અસર જ ના કરે... કેટલા ડોક્ટરોને બતાવ્યું, પણ કોઈ ફર્ક જ નહિ.. પછી મને કોઈએ પેલા XXX/YYY બાબા/માતાજી/ભુવા/ ઓઝાનો ઉપાય બતાવ્યો.. હું એમને મળી. એમણે મને તરત કહ્યું કે, તમને તો ફલાણાએ મૂઠ મારી છે! તમારા પર કાળો જાદુ કરાવ્યું છે. જો તમે એને નહિ  તોડવો તો ૧ વર્ષમાં તમે બરબાદ થઇ જશો! મેં એમણે કીધેલી વિધિ કરાવી, ખાલી ૧૦,૦૦૦ રૂપિયા થયા પણ આ જુઓ હું ચાલતી ફરતી થઇ ગઈ!"
મારા દિમાગને જાણે ક…

લાઈફ સફારી~૪૮: “સંબંધ એટલે શું?”

“મોટી, યુ શુડ સ્ટોપ રાઈટીંગ. રાઈટીંગ શુડ બી ડન બાય વાઈસ એન્ડ બોલ્ડ પર્સન. તારા જેવા સેન્ટી-મેન્ટલ અને મેસ્ડઅપ આત્માઓએ લખવું ના જ જોઈએ. સંબંધોમાં ઓલમોસ્ટ સિફર રહેલી તું, સાચા સંબંધ કે એ સાચવવાની સલાહ કઈ રીતે આપી શકે રીડર્સને?”-મારા રૂટીન ગુસ્સા અને અકળામણના રિએક્શનમાં મારા દિલોજાન દોસ્તએ ફ્રીની એડવાઈઝ આપી. “આઈ ડીફર. મારા જેવા ઇમોશનલ ફુલ અને દિલથી ડફર લોકોજ લાગણીઓના લોચા અને સંબંધોના સાંધા સહેલાઈથી સમઝી અને સહેજી શકે. જ્યાં સુધી જાતે જોયુ, અનુભવ્યું કે મહેસુસ કર્યું ના હોય ત્યાં સુધી કઈ લખવું શક્ય જ નથી! મારા માટે લખવું એટલે જાત સાથે પ્રમાણિક પણે વાત કરવી છે- ભલે વાત પોતે જોયેલી સ્નેહી-સ્વજનના દર્દની હોય કે જાતે નોતરેલા કોઈ પ્રોબ્લેમની! હા, હું ઘણા સંબંધોમાં લાગણીઓ ઉકેલવામાં નિષ્ફળ રહી છું, પરંતુ આ નિષ્ફળતા એ જ મને સંબંધોના એ પાઠ શીખવ્યા છે જે કોઈ સુફિયાણી રીલેશનશીપ-મેનેજમેન્ટની વર્કશોપ કે સો કોલ્ડ બેસ્ટ સેલર સંબંધ બચાવ-બુક વડે મળવા શક્ય નથી! લખવા માટે વાઈસ હોવું નહિ, થોડું ક્રેક- ક્રેઝી હોવું જરૂરી છે, તો જ એ પારદર્શકતા અને ઓનેસ્ટી આવે લખાણમાં જે સત્ય કહેવા અને સ્વીકારવા જરૂરી છે!”- મ…