હું એટલે લાગણી, પ્રેમ, વેદના, સંવેદના ...
[હતી...હવે આ શબ્દો ના અર્થ થી પણ જોજન દૂર છું! ]
[હતી...હવે આ શબ્દો ના અર્થ થી પણ જોજન દૂર છું! ]
ના રે...
આ મારા નામ ની ચર્ચા નથી કરતી...
આજે બહુ વખતે હું મારી જાત સાથે વાત કરું છું, અને પ્રયત્ન કરું છું શોધવાનો એ ભૂમિકા ને જેને સમય , કારકિર્દી, ભોતિક સુખ અને સંબંધો ની જટિલતા માં ક્યાંક ખોઈ ચુકી છું!!!
શોધું છું મારી ઓળખાણ.. [જે મેં લખી છે પહેલી લાઈન માં.. ]અને દુખ અનુભવું છે જયારે,જ્યારે મને મળે છે એક લગભગ સંવેદના શૂન્ય થવા મથતી , લાગણી ઓ થી ભાગતી અને સ્વાર્થ ને મહત્વ આપતી ભૂમિકા...અંદરથી મને દુખ છે મારી ઓળખ ગુમાવ્યાનું , પણ મને અંદરખાને જાણ છે અને સંતોષ છે કે આજની દુનિયા માં ટકી રહેવા હવે હું સક્ષમ છું!
છતાં આજે હું વિચારું છું , શું હું ખુશ છું મારા માં આવેલા આ પરિવર્તન થી .... કે મેં મેળવેલી આ નવી લાયકાતો થી? અને મને જવાબ મળે છે ... ના...
"split personality" - આપડે બધા જાણ્યે જાણ્યે આ ભાગદોડ ભરી દુનિયા માં આ રોગ થી પીડાયીએ છે. શા માટે? જવાબ બહુ જ સરળ છે , પોતાની જાત સાથે ની પ્રમાણિકતા આપડી ચિંતા નથી! સૌ ને ચિંતા છે બીજા ની , બીજા શું કહેશે તેની! સ્પર્ધા માં સાચી - ખોટી રીતે ટકી રહેવાની! માત્ર પ્રગતિ કરવાની [કોઈ પણ ભોગે!] ...
આજે સંબંધો આપડે આપડી સગવડ ના બનાવ્યા છે! જયારે,જ્યારે નિભાવાય , સરસ .. અને ના નિભાવાય તો છાપેલા કાટલાં જેવા બહાના તૈયાર ! લક્ષ્મી ની આરાધના માં આપડે એટલા વ્યસ્ત છે કે બધા સંબંધો, લાગણી અને પ્રસંગો ને જોખી-તોલી ને નિભાવી એ છે.. સાચું નથી લાગતું ?
ચાલો જાત સાથે પ્રમાણિક થઇ મારા જ કેટલાક અસંવેદનશીલ-સ્વાર્થી પાસા ઓ રજુ કરું!
મારા માં - બાપ , મારા પ્રથમ ભગવાન... હું જયારે,જ્યારે માણસ માં હતી... [જયારે,જ્યારે હું લાગણી ઓ થી લીલીછમ હતી!, જો કે અત્યારે તો તો હું છું એક machine - સમય પર , સમય પ્રમાણે કામ કરતુ! ] ત્યારે મારા માતા-પિતા એ મારા માટે આપેલા બલિદાનો ની કદર કરતી. . [જે ને હવે હું એમની જવાબદારી માં ખપાવું છું! ] , મારા સપના ઓ માં એમના ક્ષેમ કુશળ અને સુખ નું મહત્વનું સ્થાન હતું![ આજે સપના ઓ માં ભૌતિક સુખો નું લીસ્ટ છે!] ...મારા માતા-પિતા જ મારું સર્વસ્વ હતા... [આજે મારા કુટુંબ માં માત્ર હું+મારા પતિ+ મારી પુત્રી ની ગણતરી કરતા મારા મન ને સહેજે ઉચાટ નથી થતો.. શું પુત્રી ને જન્મ સાથે આપડે આ માનસિકતા નથી આપતા? ]..... પહેલા માં-પિતા ને સહેજ જેટલી બીમારી માં મારી આંખો શ્રાવણ-ભાદરવો વરસાવી દેતી...[અને આજે એમની બીમારી ના સમાચાર સંભાળતા હું મારી પેન્ડીંગ લીવ ની ગણતરી મારું છું! , મોબાઈલ થી વાત કરી, સમાચાર જાણી, સલાહ - સૂચનો આપી, ફરજ પૂરી કર્યાનો સંતોષ માનું છું! ]
મારા મિત્રો , જેમને હું મારો જીવ ગણું છું ... [ કે એવો દેખાડો કરું છું? -- આ પ્રશ્ન હું મારી જાત ને પૂછું છું!] એમના માટે તો હું બહુ જ સ્થિતિ-સ્થાપક... "તું તો સમજે છે મને.. તને તો ખબર મારે કેટલું કામ હોય! તને તો બધી ખબર મારી priorities!" .. આટલા dialog અને મારા બધા ગુના માફ! [કેમ? હું પૂછું છું મારી જાતને? મિત્રો મને પ્રેમ કરે છે એટલે નિભાવી જાણે છે અને હું પણ સમજાવી દઉં છું - મિત્રો ને અને મારા મન ને !] મારા ખાસ મિત્રો ના જીવન ના ખાસ પ્રસંગો માં પણ હું રહું ગેરહાજર... એ ભલે હેના ના લગન હોય કે માધવી નું US જવું કે પછી હોય pins ની સગાઇ..... .. હું બનું છું practical અને લઉં છું નિર્ણય મારી priority પ્રમાણે...
પણ જે ભૂમિકા ને હું ઓળખું છું તે આવી ક્યારે ય ના હતી... તો આજે કેમ આમ? કદાચ જવાબ હું જાણું છું!
મારી priority જ્યાં હું , મારા મિત્રો અને મારા શોખ કે ઇચ્છાઓ આવે છે છેલ્લા ક્રમે... મારી જવાબદારી છે મારા કુટુંબ ને સાચવવાની , મારી સામાજિક ફરજ પૂરી કરવાની , મારા કુટુંબ ના સપના પુરા કરવાના , મારી દરેક ભૂમિકા [ [પુત્ર વધુ, પત્ની, માં, ભાભી, કાકી,અધ્યાપક ,બહેન, પુત્રી,મિત્ર .....લીસ્ટ ક્રમ પ્રમાણે priority સમજવી! અને લીસ્ટ બહુ લાંબુ છે! ] શ્રેષ્ઠ રીતે પૂરી કરવી !... અને એમાં જો સમય બચે તો એ મારો!
કદાચ આ એક નવું બહાનું છે - મારું , મારી જાતને સમજાવાનું ! !
ભૂમિકા : લાગણી, પ્રેમ, વેદના, સંવેદના વાળી... જો જાણ્યે-અજ્ણ્યે મળે તમને ક્યાંક, તો કહેજો હું એને શોધું છું!
આ મારા નામ ની ચર્ચા નથી કરતી...
આજે બહુ વખતે હું મારી જાત સાથે વાત કરું છું, અને પ્રયત્ન કરું છું શોધવાનો એ ભૂમિકા ને જેને સમય , કારકિર્દી, ભોતિક સુખ અને સંબંધો ની જટિલતા માં ક્યાંક ખોઈ ચુકી છું!!!
શોધું છું મારી ઓળખાણ.. [જે મેં લખી છે પહેલી લાઈન માં.. ]અને દુખ અનુભવું છે જયારે,જ્યારે મને મળે છે એક લગભગ સંવેદના શૂન્ય થવા મથતી , લાગણી ઓ થી ભાગતી અને સ્વાર્થ ને મહત્વ આપતી ભૂમિકા...અંદરથી મને દુખ છે મારી ઓળખ ગુમાવ્યાનું , પણ મને અંદરખાને જાણ છે અને સંતોષ છે કે આજની દુનિયા માં ટકી રહેવા હવે હું સક્ષમ છું!
છતાં આજે હું વિચારું છું , શું હું ખુશ છું મારા માં આવેલા આ પરિવર્તન થી .... કે મેં મેળવેલી આ નવી લાયકાતો થી? અને મને જવાબ મળે છે ... ના...
"split personality" - આપડે બધા જાણ્યે જાણ્યે આ ભાગદોડ ભરી દુનિયા માં આ રોગ થી પીડાયીએ છે. શા માટે? જવાબ બહુ જ સરળ છે , પોતાની જાત સાથે ની પ્રમાણિકતા આપડી ચિંતા નથી! સૌ ને ચિંતા છે બીજા ની , બીજા શું કહેશે તેની! સ્પર્ધા માં સાચી - ખોટી રીતે ટકી રહેવાની! માત્ર પ્રગતિ કરવાની [કોઈ પણ ભોગે!] ...
આજે સંબંધો આપડે આપડી સગવડ ના બનાવ્યા છે! જયારે,જ્યારે નિભાવાય , સરસ .. અને ના નિભાવાય તો છાપેલા કાટલાં જેવા બહાના તૈયાર ! લક્ષ્મી ની આરાધના માં આપડે એટલા વ્યસ્ત છે કે બધા સંબંધો, લાગણી અને પ્રસંગો ને જોખી-તોલી ને નિભાવી એ છે.. સાચું નથી લાગતું ?
ચાલો જાત સાથે પ્રમાણિક થઇ મારા જ કેટલાક અસંવેદનશીલ-સ્વાર્થી પાસા ઓ રજુ કરું!
મારા માં - બાપ , મારા પ્રથમ ભગવાન... હું જયારે,જ્યારે માણસ માં હતી... [જયારે,જ્યારે હું લાગણી ઓ થી લીલીછમ હતી!, જો કે અત્યારે તો તો હું છું એક machine - સમય પર , સમય પ્રમાણે કામ કરતુ! ] ત્યારે મારા માતા-પિતા એ મારા માટે આપેલા બલિદાનો ની કદર કરતી. . [જે ને હવે હું એમની જવાબદારી માં ખપાવું છું! ] , મારા સપના ઓ માં એમના ક્ષેમ કુશળ અને સુખ નું મહત્વનું સ્થાન હતું![ આજે સપના ઓ માં ભૌતિક સુખો નું લીસ્ટ છે!] ...મારા માતા-પિતા જ મારું સર્વસ્વ હતા... [આજે મારા કુટુંબ માં માત્ર હું+મારા પતિ+ મારી પુત્રી ની ગણતરી કરતા મારા મન ને સહેજે ઉચાટ નથી થતો.. શું પુત્રી ને જન્મ સાથે આપડે આ માનસિકતા નથી આપતા? ]..... પહેલા માં-પિતા ને સહેજ જેટલી બીમારી માં મારી આંખો શ્રાવણ-ભાદરવો વરસાવી દેતી...[અને આજે એમની બીમારી ના સમાચાર સંભાળતા હું મારી પેન્ડીંગ લીવ ની ગણતરી મારું છું! , મોબાઈલ થી વાત કરી, સમાચાર જાણી, સલાહ - સૂચનો આપી, ફરજ પૂરી કર્યાનો સંતોષ માનું છું! ]મારા મિત્રો , જેમને હું મારો જીવ ગણું છું ... [ કે એવો દેખાડો કરું છું? -- આ પ્રશ્ન હું મારી જાત ને પૂછું છું!] એમના માટે તો હું બહુ જ સ્થિતિ-સ્થાપક... "તું તો સમજે છે મને.. તને તો ખબર મારે કેટલું કામ હોય! તને તો બધી ખબર મારી priorities!" .. આટલા dialog અને મારા બધા ગુના માફ! [કેમ? હું પૂછું છું મારી જાતને? મિત્રો મને પ્રેમ કરે છે એટલે નિભાવી જાણે છે અને હું પણ સમજાવી દઉં છું - મિત્રો ને અને મારા મન ને !] મારા ખાસ મિત્રો ના જીવન ના ખાસ પ્રસંગો માં પણ હું રહું ગેરહાજર... એ ભલે હેના ના લગન હોય કે માધવી નું US જવું કે પછી હોય pins ની સગાઇ..... .. હું બનું છું practical અને લઉં છું નિર્ણય મારી priority પ્રમાણે...
પણ જે ભૂમિકા ને હું ઓળખું છું તે આવી ક્યારે ય ના હતી... તો આજે કેમ આમ? કદાચ જવાબ હું જાણું છું!
મારી priority જ્યાં હું , મારા મિત્રો અને મારા શોખ કે ઇચ્છાઓ આવે છે છેલ્લા ક્રમે... મારી જવાબદારી છે મારા કુટુંબ ને સાચવવાની , મારી સામાજિક ફરજ પૂરી કરવાની , મારા કુટુંબ ના સપના પુરા કરવાના , મારી દરેક ભૂમિકા [ [પુત્ર વધુ, પત્ની, માં, ભાભી, કાકી,અધ્યાપક ,બહેન, પુત્રી,મિત્ર .....લીસ્ટ ક્રમ પ્રમાણે priority સમજવી! અને લીસ્ટ બહુ લાંબુ છે! ] શ્રેષ્ઠ રીતે પૂરી કરવી !... અને એમાં જો સમય બચે તો એ મારો!
કદાચ આ એક નવું બહાનું છે - મારું , મારી જાતને સમજાવાનું ! !
ભૂમિકા : લાગણી, પ્રેમ, વેદના, સંવેદના વાળી... જો જાણ્યે-અજ્ણ્યે મળે તમને ક્યાંક, તો કહેજો હું એને શોધું છું!
Comments
Very True..
this is just what i m crying for myself!
i feel i am lost!
but i cant help myself!