જીન્દગી "આઈ","યુ " નહિ - "વી" ~ " શ્વાસ " સાથે જ જીવી શકાય !

"હેલો , કેન આઈ ટોક ટુ પ્રોફેસર શ્રીવાસ્તવ ? "- ફોન ના સામે છેડે થી એક સૌમ્ય અને મધુર પ્રશ્ન ડોકાય .
" પ્રોફેસર સાહેબ  લંચબ્રેક પર છે , કોલ કરતા પહેલા એક વાર ટાઈમ જોઈ લેતા હોવ તો ! એક મિનીટ ચાલુ રાખો." - અણગમા અને ગુસ્સો કદાચ સમા છેડે સ્પષ્ટ વર્તાઈ જ જાય એટલો વેધક.

" સંભાળો છો? તમારી કોઈ સગલી નો ફોન છે! બધા કાઠા- કબાડા ઓફીસ માં જ પતાવીને આવતા હોવ તો! કોણ જાણે કઈ નવી આફત છે, અંગ્રેજી તો જાણે આખી દુનિયા માં બીજા કોઈને આવડે જ નઈ !! " - પ્રોફેસર શ્રીવાસ્તવ ને ફોન આપતા આપતા એમના ધર્મ- પત્ની એ જાણી જોઈને જ મોટેથી આખી કથા કરી, કોલ કરનાર ને શરમિંદા કરવા જ તો કદાચ!

અને આટલું સાંભળ્યા પછી કોલ સામેથી કટ નાં થાય તો જ નવાઈ !

" હેલો , હેલો ... " - પ્રોફેસર શ્રીવાસ્તવ ક્ષોભ સાથે સામે છેડે  થી કોલર વોઇસ ની જગ્યા એ  સંભળાતી રીંગ થી એક વાર ફરી અકળાયા!

" શું મઝા આવે છે તને આમ મારા પ્રોફેશનલ રીલેશન બગડવાની ? તારે જે કહેવું હોય મને કહે, બીજા ની સામે કેમ આમ ભવાઈ કરે છે! તું કહે એમ , તું કહે એટલું જ જીવું છું - તો પણ કેમ વાતે વાતે આમ ગૂંગળાવે છે! "- રોજ રોજ ની બદસલૂકી થી ગૂંગળાયેલા પ્રોફેસર શ્રીવાસ્તવ જાણે કરગરી રહ્યા!

" રહેવા દો ને , મારું મોઢું નાં ખોલાવો, બધું ખબર છે મને! તમે ઓફીસ ના આડ માં શું કરો છો! તમારો મોબાઈલ રોજ જ હું ચેક કરું છુ ! તમારી કઈ કઈ સગલીઓ તમને એસ.એમ.એસ ને કોલ કરે છે એનું લીસ્ટ છે મારી પાસે , બહુ ચુ -ચા કરી ને તો ઘર માં બધા ને કહી દઈશ તમારા  કરતુત ! ઘેર રહું છું એટલે એમ નાં માનસો કે મેં દુનિયા નઈ જોઈ! "- મીસીસ શ્રીવાસ્વ ની માનસિકતા એમના શબ્દે શબ્દે ડોકાઈ રહી .

પ્રોફેસર શ્રીવાસ્તવ ગમ ખાઈ જાય છે , લંચ બ્રેક પતાવી ઓફીસ જતા રસ્તા માંથી નવો સસ્તો મોબાઈલ અને સીમ ખરીદે છે , પોતાના રિલેશન્સ પોતાની રીતે મેન્ટેઇન કરવા. જે મોબાઈલ ના બધા હિસાબ આપવા પડે છે જેનું રોજ સ્કેનીંગ થાય છે , એનો યુઝ લીમીટેડ કરી દે  છે! ઘેર આવે ત્યારે બીજા મોબાઈલ ને ઓફીસ માં રાખી ને આવે છે .

પોતાની પત્ની થી કૈક છુપાવવાનું ગીલ્ટ એમને ધરાર નથી , શા માટે હોવું જોઈએ?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" એસ.એમ.એસ " -  નિરાંતે ટીવી જોઈ રહેલા મિસ્ટર પટેલ ઘડિયાળ તરફ નજર નાખે છે અને એક આંચકા સાથે ઉભા થઇ પત્ની નો મોબાઈલ હાથ માં લે છે.

" રશ્મી ,  ક્યા ગઈ? રસોડા માં ઉંઘી નથી ગઈ ને? જ્યાં જાય તારો આ મોબાઈલ ગળે લટકાવી ને જ ફર તું! તારા ચાહકો રાતે ૧૧ વાગે પણ તને યાદ કાર્ય કરે છે . મને કોઈ વાંધો નથી પણ મને ડીસ્ટર્બ થાય છે! તારા આ લફડે બાજ મિત્રો ને કહી ને આવતી હોય તો કે તું  ઘેર પહોંચે એટલે તો એમનો પ્રેમાલાપ બંધ કરે! " - મિસ્ટર પટેલ ની વાત સાંભળી ને ઘડીભર તો વિચાર આવે કે કેટલી આઝાદ કે સ્વતંત્ર મિજાજ ની હશે એમની પત્ની ...

" કોનો , કોનો એસ.એમ.એસ છે ? હું તો કોઈને એસ.એમ.એસ કરતી જ નથી. તમને ખબર તો છે, મને ક્યા એવી નવરાશ મળે છે ? સહેજ તો બોલતી વખતે ધ્યાન રાખો , બાજુના રૂમ માં મમ્મી પપ્પા હજુ જાગતા હશે! "- એકદમ સંકોચ સાથે રશ્મી પોતાનો મોબાઈલ હાથ માં લે , અને ઇન્બોક્ષ્ ચેક કરે છે . કોઈ અજાણ્યા નંબર પરથી કોઈ ફોર્વર્ડેડ એસ.એમ.એસ જોઈ એના પેટ માં જાણે ફાળ જ પડે!

" કોણ છે આ નવો આશિક? નંબર હજુ સ્ટોર નથી કર્યો ને? કે હજુ વિચાર્યું નથી કે કઈ વાર્તા બનાવાની છે એના નામ ની ? આ મોબાઈલ તને તારી નોકરી પર વહેલું મોડું થાય , ટીંકુ ની સ્કુલ માં કઈ કામ હોય કે મમ્મી પાપા ને કઈ કામ હોય તો તારા સંપર્ક માં રહી શકે એ માટે અપાવ્યો છે - આમ લફડાબાજી  કરવા નહિ! " - મિસ્ટર પટેલ ની અસ્લખિત વાણી ની પીચ મોટી થતી ગઈ, બાજુ ના રૂમ માંથી મમ્મી પાપા પણ બહાર આવી આ ભાવાઈ ની મઝા લઇ રહ્યા!

" મને ... મને નથી ખબર. સાચે , નથી ખબર . કોનો નમ્બર છે , મને નથી ખબર , ભૂલ માં કોઈનાથી મોકલાઈ ગયો હશે. સાચું કહું છું .. મને.. "- શબ્દો જાણે ધીમે ધીમે ગેર હજાર થતા ગયા  , અને એમની અવેજી પુરવા આંસુઓ દોડી આવ્યા!

"અમને તો કોઈ ધોળા દિવસે પણ ભૂલ માં કોલ કે મેસેજ નથી કરતુ! બધા તને જ કેમ કરે છે ? કાલ સુધી માં મને જવાબ જોઈએ - નામ-ઠામ  જોઈએ , આ આશિક નું! "-ટીવી નું રીમોટ પછાડી , ન્યુઝ પેપર નો છુટો ઘા કરી મિસ્ટર પટેલ ધમ ધમ પગ પછાડતા બેડ રૂમ તરફ જી રહ્યા..
અને રશ્મી ...

અને રશ્મી વિચારી રહી- કાશ કોઈ હોત, સાચે જ કોઈ હોત તો .. હાલ , હમણાં જ..
આ રોજ રોજની અકારણ ગાળો ખાવા કરતા - સાચે જ કોઈ ...

આંસુ ઓ જાણે શબ્દો સાથે વિચારો ને પણ ગળી રહ્યા અને નિશ્ચેત રશ્મી પતિ ના શર્ટ માં બટન ટાંકી રહી! આજે સોઈ વાગવાથી પણ કોઈ ઉન્હ્કારો નથી નીકળ્યો , હા સોઈ ની જગાએ કરવાત નાં હોવાનું દુખ જરૂર અનુભવાયું!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"હની , આઈ નીડ યોર ફેસબુક એન્ડ ઈ-મેઈલ પાસવર્ડ. "
"શ્યોર, બટ વ્હોટ ઇસ ધ રીઝન ? "

" માય કલીગ સેય્ડ હી ઇઝ ગોઈંગ સ્ટેડી  વિથ સમ ગર્લ , શી ઇઝ મેરીડ લાઈક યુ , વર્કસ ઇન સેમ કંપની એઝ યુ , એન્ડ હેઝ સેમ હોબીઝ એઝ યુ ... એન્ડ ફ્રોમ હિઝ ડીસ્ક્રીપશ્ન  આઈ ડાઉટ - યુ! "

" હેવ યુ ગોટ મેડ ? વિ આર મેરીડ સીન્સ ૧૨ યર્સ ! ગેટ સમ લાઈફ ઓર ગો  ટુ હેલ! "

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

આજે સવારે મેં લંચ માં ઇદડા બનાવ્યા , ગેસ સમયસર બંધ કરવાનું ભૂલી ગઈ, કે "નિષ્કાળજી"  રાખી , અને ઇદડા થોડા વધુ સોલીડ સ્ટેટ માં કન્વર્ટ થઇ ગયા!
 - એનો સ્વાદ જાણે એની "મજબુતાઈ" માં ખોવાઈ ગયો!

-- ક્યારે આપણે સંબંધ પ્રત્યે નિષ્કાળજી છોડી, શંકા અને  અને ગુસ્સા ના તાપ માં લાગણીઓ ને બરછટ અને નિર્જીવ બનાવાનું બંધ કરી શકીશું ?

કોલેજ આવતા , મારી  પ્રિય ભીલાડ ના પ્રવાસ માં - ઉનાળો ધરાહાર વર્તાઈ રહ્યો! વેકેશન માં પિયર જતી નસીબદાર ફીમેલ્સ સાથે મન્ડે-બ્લુસ માં ઓફીસ જતા અમારા જેવા.... - કમપાર્ટમેન્ટ એકદમ "હોટ " લાગ્યું! અને એક કોલેજીયન, નવી સવી અપડાઉન કરતી છોકરી ને સહેજ ચક્કર આવતા રહેવાયું નહિ , કહેવાઈ જ ગયું - " યાર બારી ખોલો , તડકો આવશે પણ સાથે તાજી હવા પણ લાવશે આને અંદર નો ઉકળાટ બહાર કાઢશે! "

--ક્યારે આપણે નિશ્ચિંત રહીને બારી ખોલતા શીખીશું ? 

"સ્પેસ " જરૂરી છે જીવવા , કદાચ ઓક્સિજન જેટલી જ જરૂરી ! 

જીન્દગી "આઈ"~શ્વાસ [ માત્ર મારા શ્વાસ લેવાથી]   ,  "યુ "~"શ્વાસ" [ માત્ર તારા શ્વાસ લેવાથી]   નહિ - "વી" ~ " શ્વાસ " [ આપણા  એક બીજા સાથે  , એકબીજાની હુંફ માં રહેવાથી ] સાથે જ જીવી શકાય !