પપ્પાના દેવલોક થયાને હજુ પૂરું અઠવાડિયું પણ નથી થયું.. થોડા દિવસો પહેલા પપ્પાને વળાવવા ઉમટેલા સ્નેહી સ્વજનોનું મહેરામણ જાણે યંત્રવત એમની મીઝી લાઈફમાં ખોવાઈ ગયું છે. અટકી છે તો માત્ર ત્રણ જિંદગીઓ-તમારી મમ્મી, મોટી બહેન અને તમારી. સંધ્યાકાળે રોજ તમે ભજન અને પાઠ કરો છો, પપ્પાની આત્માંની શાંતિ માટે તેમજ તમારા વ્યગ્ર મનને પણ શાંત કરવા. આજે પાઠ કરતા કરતા અનાયાસે તમારી નજર તમારી મમ્મીના ચહેરા પર અટકે છે, અને કૈક ખાલી, કૈક જુદું, કૈક બહુ અકળામણ લાગે છે. યાદોની કલરફૂલ અને ખુશીઓ ભરી ફ્રેમ્સમાંથી તમે શોધીને કાઢો છો મમ્મીનો ચહેરો, સરખાવો છો એને અત્યારની આ મમ્મીની બદલાયેલી સુરત સાથે અને... એક અઠવાડિયામાં મમ્મીના અસ્તિત્વમાંથી ગાયબ થઇ ગયેલું એનું ઘણું બધું તમને સમઝાઈ જાય છે. પપ્પાના જવાની સાથે મમ્મીએ એની લાઈફમાંથી બધા રંગોને પણ જાકારો આપી દીધો છે. કાયમ ગોળ લાલ ચટ્ટક ચંદ્લાથી શોભતું મમ્મીનું કપાળ હવે કોરું રહે છે,એની આંખો જેવું, પપ્પાના જવા પછી ગળાઈ ગયેલી તમારી લાગણી જેવું. મમ્મીના હોવાપણાની સાબિતી આપવા કાયમ રણકતી રહેતી લાલ-લીલી બંગડીઓનો અવાજ પણ હવે મૂંગો થઇ ગયો છે. પપ્પાના જવા સાથે એક સાથે ...
"હું તો સુરજમુખી નું એક નાનકડું ફૂલ મને સુરજ બનવાના ઘણા કોડ... " ~ અગણિત ડ્રીમ્ઝ અને હાર્ડકોર રીયાલીટી વચ્ચે ઓલ્વેઝ "કન્ફ્યુઝ્ડ" અને "ફ્યુઝડ" ભુમિકા :)