"મારું ઘર " ....

" પપ્પા , તમે સમજો ને ! હમણાં રસોડા નું કામ કાઢવાની શી જરૂર છે ? તમારા  બે માંથી કોઈ  સાજુ માંદુ થશે તો આ જ સેવિંગ્સ કામ લાગશે ! ખોટા ખર્ચા ની શું જરૂર છે ? " - વિચાર્યું તું કે મમ્મી ની બૌ ઈચ્છા છે તો ની ટોકુ તો પણ જે સાચું લાગતું હતું એ કહેવાઈ જ ગયું ! 

" મમ્મી જીદ કરે છે તો ભલે ને બૌ વર્ષે થોડો ખર્ચો થઇ જાય! તબિયત ને શું થવાનું છે ! તું નાહક ચિંતા ના કર! " - પપ્પા એ શાંતિ થી મને સમજાવાનો પ્રયાસ કર્યો.. પણ વ્યર્થ!

"પણ પપ્પા ..."-  

" બસ હવે કઈ ડિસ્કશન નઈ... તારી મરજી તારે "તારા ઘેર" ચાલવાની અહી નઈ! ખબર છે ને હવે રેશન કાર્ડ માંથી પણ તારું નામ કમી કરાવી દીધું છે! " - પપ્પા એ હસતા હસતા કીધું પણ જાણે એ ક્યાય ઊંડે દુખ્યું! 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" આ પીચ પર વાત કરવાની તારે ચાલુ રાખવાની હોય તો ગોરવા  શિફ્ટ થઇ જા ! "  - કેયુર નો વખત-દર- વખત નો જુનો ને જાણીતો ડાઈલોગ !

" મારા ઘર માં હું કહું એમ જ થાઉં જોઈએ! " - અજાણતા બોલાયેલા શબ્દો ફરી થી ક્યાંક ઊંડે દઝાડી ગયા !

"હીર ને લગ્ન ના કરિયાવર માં હું ઘરેણા ને ઘરવખરી આપું કે નઈ , એક ઘર જરૂરથી એ પહેલા એના નામે કરીશ! જેથી એ જઈ શકે "પોતાના ઘેર", મરજી પડે ત્યારે ને કોઈ ફરજ પાડેત્યારે પણ!   " - દીકરી ગમે એટલું ભણે, દુનિયા ગમે એટલી મોર્ડન થાય, દીકરી ને લગ્ન કરી સાસરે વળાવાની વાત જ ખુંચે!

દીકરી "પોતાનું ઘર" ને "પોતાના સ્વજન" ને ભૂલી ને "પારકા " ને પોતાના કરવા માં આખી જિંદગી ઘસી નાખે છતાં "પોતાના ઘર " નામના  મૃગજળ થી જિંદગીભર છેતરાતી રહે! 

"તું ચિંતા ના કર આપડે હીર માટે ઘર જમાઈ શોધી કાઢીશું ! એટલે નો ઝંઝટ! હું તો મજાક કરતો હતો! " - કેયુર ના હળવા શબ્દો ને "ક્યાંક" ખુપી ગયેલી વેદના ને દુર કેમ કરી શકે ? 

"પણ હું મજાક નથી કરતી ! " - "પોતાના પણા" ની સિક્યુરીટી નું મહત્વ આજે જ સમજાયું!


ઘર માલિક તરીકે દસ્તાવેજી નામ ચોપડે ચડેલું હોય એના કરતા દિલ માં એ "ફિલ" ને "હુંફ" સચવાયેલી હોય એ અગત્ય ની છે ! 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"મારું ઘર "  - કેટલો લોભામણો છતાં કેટલો છેતરામણો  શબ્દ !